13 June 2009คิดถึงน้องมุก

เรื่องเล่าจากผู้อ่าน โดย Wasana Burtboon

cat-muk-tongkon

เราก็เป็นคนหนึ่งซึ่งตอนแรกไม่เคยรักแมวเลย แต่แฟนเราเป็นคนรักแมวมาก ตอนแรกๆๆก็ไม่ชอบ แต่พอนานๆๆไปเริ่มรักเจ้าแมวโดยไม่รู้ตัวค่ะ เลยเริ่มเลี้ยงแมวตัวแรกในชีวิต (ตัวสีขาวค่ะ) ตอนเช้าๆๆมันจะปลุกให้ตื่นตอนหกโมงเช้าทุกวันค่ะ เพราะว่ามันหิวแล้วต้องตื่นมาคลุกข้าวกับปลาทูให้มันทุกวัน อาหารเม็ดสำเร็จรูปไม่ยอมแตะเลยค่ะ อาบน้ำให้มันทุกอาทิตย์ พอเวลาตอนเย็นกลับจากที่ทำงานน้องมุกจะมารับที่หน้าประตูทุกวันไป

เวลาผ่านไป 5 เดือน เริ่มมีความคิดจะหามาเลี้ยงอีกตัว เป็นตัวผู้ แล้วก็ได้แมวสมใจ เลี้ยง2ตัวเลยจะได้เป็นเพื่อนกัน

แรกๆๆมันไม่ถูกกันเลยขู่จะกัดกัน เลยจะไปเอาไปคืนเจ้าของเขา ตัวที่สองชื่อทองก้อนนะคะ (ตัวลายเสือ) เจ้าของไม่รับคืนค่ะ เลยพามาเลี้ยงที่ห้องเช่าเหมือนเดิมค่ะ เวลาผ่านไป 1 อาทิตย์ แมวสองตัวนี้รักกันมากเลยค่ะ ตอนแรกกินข้าวคนละจาน ตอนนี้รักกันมากกินจานเดียวกันแล้วค่ะ
cat-muk
น้องมุกดูแลน้องทองก้อนดีมากเลยค่ะ กินข้าวก็ให้กินก่อน นั่งเฝ้าน้องทองก้อนกินข้าวตลอดเลยค่ะ กินเสร็จก็วิ่งเล่นจนที่ห้องเหมือนสนามฟุตบอลไปเลยค่ะ รักมากค่ะแมวสองตัวนี้

ต่อมาพาน้องมุกไปทำหมันค่ะ เดี๋ยวโตทันกัน จะมีน้องแล้วจะเลี้ยงไม่ไหวค่ะ กลับจากทำหมันยังซนมาก รื้อแผลจนต้องเย็บใหม่ แต่หลังจากเย็บรอบสองแล้วไม่กินข้าวเลย ไม่รู้เป็นอะไร พาไปหาหมอที่ทำหมันเขาก็บอกว่าไม่เป็นอะไร

ลืมบอกไปค่ะว่าตอนที่พาน้องมุกไปทำหมันน้องทองก้อนต้องไปฝากเขาเลี้ยงก่อน ค่ะ เพราะหมอบอกว่าเดี่ยวมันจะเล่นกันแผลจะไม่หายสนิทน่ะคะ

น้องมุกไม่กินข้าว 3 วัน พาไปหาหมอวันสุดท้าย หมอบอกว่ากระเพาะปัสสาวะอักเสบ เป็นไปได้อย่างไร หมอเลยต้องให้น้ำเกลือแล้วก็รักษาให้ฉี่ออกมา แต่เชื่อไหมว่าช็อคแล้วก็ตายคามือหมอเลยค่ะ

หมอโทรมาบอก เราร้องไห้เลยค่ะ เสียใจมากๆๆ เป็นแมวตัวแรกที่เราคิดจะเลี้ยงแบบเป็นเรื่องเป็นราว แต่ทำไมทำหมันแล้วตาย ไม่อยากจะโทษหมอค่ะ เพราะหมอทำอะไรพลาดไปก็บาปยิ่งกว่าเราซะอีก

ตอนนี้ผ่านไป 1 อาทิตย์แล้วบอกตรงๆ ทำใจไม่ได้เลย คิดถึงมันตลอดเวลาเลย

เป็นความผิดของเราเอง โทษตัวเองตลอด ตอนนี้มีน้องทองก้อนตัวเดียวมันเหงามากเลยค่ะ เราจะพยายามดูแลมันให้มากกว่านี้ และมีความคิดจะหาตัวใหม่มาเลี้ยง แต่ในใจยังคิดน้องมุกมากๆๆค่ะมากจริง.

….

ขอบคุณ คุณ Wasana Burtboon ที่ส่งเรื่องเล่ามาร่วมแบ่งปันกันนะครับ และขอแสดงความเสียใจในการจากไปของน้องมุก แม้ว่าเป็นเรื่องธรรมดาของการกเิด แก่ เจ็บตาย แตก็ไม่วายคิดถึง

ถ้ามีเรื่องดีๆส่งมาอีกนะครับ  ขอขอบคุณอีกครั้ง

เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน

Tags: ,

5 Responses to “คิดถึงน้องมุก”

  1. may

    4 November 2009, 7:30 pm

    เสียใจด้วยค่ะ เข้าใจดีเพราะดิฉันก็เคยสูญเสียแมวตัวโปรดไปเหมือนกัน

  2. ป๊ากะม๊าandแมมกะนี่

    6 November 2009, 7:13 pm

    เสียใจด้วยนะคะ อ่านเรื่องนี้จบก็ทำให้เกิดกลัวขึ้นมาค่ะ เพราะตอนนี้น้องมันนี่ก็ถึงเวลาที่จะต้องพาไปทำหมันแล้วค่ะ หลังจากฉีดยาคุมไปเมื่อตอนกลางปี กลัวค่ะ กลัวจริงๆ

  3. พ่อแมว

    7 November 2009, 11:07 pm

    ขอบคุณmay และป๊ากะม๊าandแมมกะนี่ นะครับที่มาเยี่ยมเยือน ขอบคุณทุกๆท่านครับ ตอนนี้ยังไม่มีช่วงจังหวะเขียนเรื่องใหม่ๆ จะพยายามเร็วๆนี้ครับ

  4. ผ่านมาค่ะ

    1 June 2010, 11:17 pm

    เคยพาแมวไปฉีดยาคุมค่ะ แ่ต่ตอนนั้นไม่รู้ว่ามันตั้งท้องอยู่ หมอก็ฉีดไปไม่ว่าอะไร
    ต่อมาท้องมันโตขึ้นจนถึงตอนใกล้คลอด มันคลอดไม่ได้ค่ะ มีเลือดไหลออกมา
    ก็คิดว่ามันคงยังไม่ถึงเวลา ประมาณสองสามวันแล้วเลือดยังไหลอยู่ ก็เลยพาไปหาหมออีกที่นึง หมอบอกว่า ลูกมันตายในท้องหมดแล้ว เพราะไม่มีลมเบ่ง สาเหตุมาจากการฉีดยาคุม
    มดลูกมันก็เริ่มจะเน่าแล้ว หมอก็เลยผ่าตัดเอามดลูกของมันทิ้งไปเลย จากนั้นมันก็หายสบายดีค่ะ

  5. โกศล อนุสิม

    2 June 2010, 9:58 am

    @ผ่านมาค่ะ – - ยินดีด้วยนะครับที่รักษาได้ทัน และขอบคุณที่ผ่านมาแวะเยี่ยมครับ ถ้ามีเรื่องเล่าสนุก ๆ ก็ส่งมาแบ่งปันกันบ้างนะครับ

เชิญแสดงความคิดเห็นครับ

Free counter and web stats