ที่จริงแล้ว หมอก็คงไม่เก่งทุกเรื่อง ไม่ได้รู้ทุกโรค ต้องอาศัยโชคด้วยว่าจะได้หมอที่รู้โรคหรือไม่ การวินิจฉัยผิดพลาดเกิดขึ้นได้บ่อย ๆ ทั้งหมอคนหมอสัตว์ ดังนั้น ก็ทำใจไว้ด้วยเมื่อพาสัตว์เลี้ยงไปรักษา

อีกอย่างก็ต้องยอมรับว่าความตายเป็นของเที่ยง เกิดขึ้นได้กับทุกชีวิต ตามกฎของกรรมครับ โรคบางโรครักษาก็หายไม่รักษาก็หาย โรคบางโรครักษาหายไม่รักษาตาย โรคบางโรครักษาก็ตายไม่รักษาก็ตายเพราะเป็นไปตามกรรม

ผมเริ่มต้นเลี้ยงแมวด้วยความบังเอิญอย่างนี้แหละ และหลายๆคนก็เหมือนกัน พอเลี้ยงไปก็ผูกพันและรัก ในที่สุดก็กลายเป็นพ่อแมวแม่แมวไปตาม ๆ กัน

แมวเป็นสัตว์ที่สง่างาม มีความเป็นตัวของตัวเอง รักอิสระ คล้าย ๆ กับคน

หากพบเจอแมวที่ถูกทอดทิ้งที่ไหน ก็นำเขามาเลี้ยงใหม่นะครับแทนเจ้าถุงเท้า

ขอแสดงความเสียใจอีกครั้ง

ป.ล. อ่านเรื่องนี้แล้วดีมาก ขออนุญาตนำไปไว้ในคอลัมน์ แมวของผู้อ่าน นะครับ หลาย ๆคนจะได้อ่านกัน ขอบคุรครับ

ภรรยาผมยืนอยู่ที่่จอดรถไม่กล้าเดินออกมาดูกลัวว่าจะเกิดเรื่องกับแมว พอผมเข้าบ้านบอกว่าแมวที่ให้อาหารประจำโดนรถชนตายแล้ว เธอถึงกับร้องไห้โฮเพราะสงสารมันมาก แมวตัวนี้เป็นแมวที่เกิดจากแม่แมว จรจัดสีดำสนิทที่ชอบว่ิงไปมาในละแวกบ้านผมกับเพื่อนบ้าน 2-3 หลัง มันมีพี่น้อง 4 ตัว โดนแมวตัวใหญ่คาบไป 2 ตัว อีกตัวโดนรถทับตอนเล็กๆ เหลือตัวนี้ตัวเดียว เดินตามแม่ไปมาตอนเล็กๆ แต่ไม่รู้ทำไมแม่มันไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ ตอนหลังถูกปล่อยเดี่ยวอาหารก็ไม่ค่อยมีกิน หลบๆช่อนๆ อยู่ใต้ระเบียงบ้าง ข้างต้นไม้บ้าง ร้องหิวเป็นประจำจนภรรยาสงสาร ปกติที่บ้านไม่ชอบเลี้ยงสัตว์เลยกลัวสกปรกและติดโรค แต่คราวนี้ยอมไปซื้ออาหารสำเร็จของแมวมาเพื่อนำมาให้มันกิน ใหม่ๆมันยังไม่คุ้นกับเรา เทอาหารใส่ถาดก็ไม่ยอมกิน ต้องหลบไปให้ไกล มันถีงจะเริ่มกิน ตอนหลังเริ่มคุ้นถีงจะยืนดูมันกินอาหารได้ พักหลังหิวเมื่อไหร่จะมาร้องเรียกที่หน้าประตูบ้านตลอด แต่ยังไม่ยอมแม้กระทั่งจับเนื้อต้องตัว เนื่องจากเราไม่ได้ให้เข้าในบ้านจะอยู่แต่บริเวณสวนและที่จอดรถเท่านั้นจึงยังไม่ใช่แมวบ้านอย่างแท้จริง

แมวมันก็ยังไม่สนิทใจนักที่จะให้เราจับ แต่ก็ชอบมาเดินเฉียดไปมาเวลากลับมาที่บ้าน มาดมที่เท้าหรือที่ถุงเท้าบ้าง พักหลังชอบมานอนบนกองหลังสือ หรือเบาะจักรยานที่จอดไว้ในโรงรถ เนื่องจากมันมีเท้าสีขาวก็เลยตั้งชื่อมันว่า “ถุงเท้า” เจ้าถุงเท้าชอบวิ่งไปมารับรู้สิ่งใหม่ๆตลอดเวลาตามโคนต้นไม้บ้าง ตามพงหญ้าบ้าง พอเริ่มโตและแข็งแรงขึ้นก็ฝึกปีนต้นไม้ แต่มักจะกลิ้งตกลงมาเพราะลงไม่ค่อยเป็น ถูกหัวเราะอยู่บ่อยๆ บางทีก็เดินอยู่บนรั้วหน้าบ้านแล้วไปนอนอยู่บนเสาหน้าบ้านทำตัวเป็นแมวเฝ้าบ้าน

แถวบ้านจะมีแมวจรจัดอีก 2 ตัวใหญ่ บางทีมาแย่งอาหารของเจ้าถุงเท้า ก็จะได้ยินเสียงร้องของมันแล้ววิ่งมาที่หน้าประตูร้องอยู่อย่างนั้นจน เราต้องตามไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น จนได้รู้ว่าโดนแย่งอาหาร มันช่างฉลาดเหลืือเกิน ตอนกลางคืนถ้าได้ยินเสียงแมวกัดกันก็ต้องวิ่งลงมาดูว่าใช่เจ้าถุงเท้าถูกรัง แกหรืือไม่ เป็นห่วงมันมันชอบไปอยู่ใต้ท้องรถเป็นประจำ ก็เลยต้องบอกคนในบ้านทุกคนว่า ก่อนออกรถให้ดูให้ดีก่อนแล้วขับช้าๆด้วยเพ่ือให้มันหนีทัน ตอนนี้อายุคงประมาณ 6 เดือนตอนที่มันถูกรถชนตาย กำลังวัยรุ่นชอบวิ่งไปมาข้ามถนนซอยในหมู่บ้านไม่ค่อยมีรถนัก ภรรยาผมชอบพูดคุยกับมัน ส่วนลูกสาวผมปกติไม่เคยชอบสัตว์เลี้ยงเลยจนเจอเจ้าถุงเท้าตัวนี้ ก็เล่นกับมันได้ ก่อนไปและกลับจากโรงเรียนก็ต้องมาทักทายกัน ให้อาหารมันด้วยหลังกลับจากโรงเรียน มีความผูกพันกับมัน ตอนนี้มันเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของครอบครัวเราแล้ว

เสียดายที่มันจากไปอย่างกระทันหัน ทำใจลำบากมาก คิดไม่ถึงว่าผมเองยังน้ำตาชีมเลยทั้งๆ ที่ไม่ใช่คนที่ชอบเลี้ียงสัตว์ในบ้าน ส่วนภรรยาผมไม่ต้องพูดถีง เธอเสียใจและสงสารมันมาก ร้องไห้ไปไม่รู้กี่ยก ตอนนั่งเขียนอยู่แม่ยายเพิ่งรู้ เนื่องจากไม่เห็นมันมาป้วนเปี้ยนแถวต้นไม้ขาประจำ ถึงกับร้องไห้น้ำตาชีมไปอีกคน คงต้องทำใจอีกสักพักเพราะเจ้าถุงเท้ามันน่ารักด้วย ถ้ามันยังไม่ตาย ก็ตั้งใจจะให้สัตวแพทย์มาทำหมันและฉีดยากันพิษสุนัขบ้าให้มัน เราจะได้เลี้ยงอย่างเป็นจริงเป็นจังเสียที เสียดายไม่มีโอกาส คงคิดถึงมันไปอีกนาน เพราะไม่คิดว่าจะเลี้ยงอะไรเพื่อเป็นการทดแทนมัน

ก็ขอวิงวอนให้คนที่ใช้รถให้ใช้ความเร็วที่เหมาะสมในแต่สถานที่เพื่อที่จะ ป้องกันอุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้นได้กับอะไรก็ตามที่่ทำให้ผู้ที่เกี่ยวข้องเสียใจ

เรื่องนี้ไม่เสมอไปหรอกครับ เรื่องที่ว่านี้เป็นเรื่อง “ความเชื่อ” มากกว่าเป็นเรื่อง “ข้อเท็จจริง” ซึ่งข้อเท็จจริงก็คือ เกิดได้กับคนที่แพ้เท่านั้น ซึ่งทุกคนไม่ได้แพ้ มีคนเป็นจำนวนมากที่คลุกคลีกับแมวตอนท้อง เด็กอ่อนอยู่กับแมว ก็ไม่แพ้

ตอนภรรยาผมท้องนั้นก็นอนเตียงเดียวกับแม่อ้วนจนคลอดลูก ลูกสาวผมก็อยู่กับแม่อ้วนตั้งแต่เด็ก สนิทสนมเป็นดังพี่น้องกัน ปัญหาก็ไม่มี ฉะนั้นก้อย่าเพิ่งวิตกไปเลยครับ

เรื่องนี้ ผมถามทั้งหมอแมว หมอคน หมอไทย หมอฝรั่ง ไม่มีหมอคนไหนชี้ชัดลงไปได้เลยว่าจะเกิดขึ้นแน่ ๆ หรือไม่เกิดขึ้น เพราะความจริงนั้นเกิดเป็นคน ๆ ไป ไม่ใช่ทุกคน และที่เกิดก็ส่วนน้อย ไม่ใช่มาก

หวังว่าคงสบายใจขึ้นนะครับ

แต่ที่น่าสงสารมันคือ ตอนนี้เรากำลังตั้งท้อง เราอ่านเจอในหนังสือและดูทีวี
ว่าห้ามคนท้องคลุกคลีกะแมว เนื่องจากจะติดโรคจากอึ๊แมวไรซักอย่างนี่แหละคะ
ปกติเราจะนอนด้วยกัน ตอนนี้ให้โชคดีนอนข้างล่าง
เวลามันจะเข้ามานอนบนพุงเรานะ เราจะปัดมันออก มันน่าสงสารมากๆจิงๆ
เราน้ำตาใหลกะมันหลายครั้ง
กลางคืนก้อวิ่งขึ้น-ลง อยากไปนอนกะเราด้วย แต่ทำงัยได้ละคะ
เราต้องตัดใจ เพราะเป็นห่วงลูกในท้องทั้งๆที่สงสารใจจะขาด

มีใครที่อยุ่ในสถานะเราบ้างคะ

หนูเเค่ขอให้เขาไปอย่างสบายด้วย เถอะ…….พวกเรารักสิงโต นะ….