<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>แมวกับคน : เรื่องของแมวที่คนรักและคนที่รักแมว &#187; แมวของผู้อ่าน</title>
	<atom:link href="http://catthai.catinmind.com/category/story-from-reader/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://catthai.catinmind.com</link>
	<description>เรื่องของคนกับแมว</description>
	<lastBuildDate>Wed, 25 Aug 2010 01:21:03 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>เจ้าถุงเท้า</title>
		<link>http://catthai.catinmind.com/cat</link>
		<comments>http://catthai.catinmind.com/cat#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 24 Aug 2010 11:38:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>โกศล อนุสิม</dc:creator>
				<category><![CDATA[แมวของผู้อ่าน]]></category>
		<category><![CDATA[แมว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://catthai.catinmind.com/?p=433</guid>
		<description><![CDATA[
เรื่องจากผู้อ่าน โดย dhachain
เมื่อคืนตอนเย็น 22 สิงหา บ้านตรงข้ามมากดกริ่ง มาถามว่า ที่บ้านเลี้ยงแมวรึเปล่า ก็เริ่มใจไม่ดีคิดว่าต้องเกิดเหตุกับแมวแน่ๆ

เขาบอกว่าเห็นแมวโดนรถชนแล้วดิ้นอยู่หน้าบ้านเขาสักพักแล้วจึงนิ่งไป คิดว่าตายแล้วจึงโทรบอกยามหมู่บ้านให้มาเก็บชากแมว แล้วจึงมาถามเราก่อนว่าใช่แมวเราหรือไม่
พอเราเดินไปดูใกล้ๆเห็นกองเลือดกระจายและแมวนอนนิ่งอยู่ ดูลักษณะแล้วต้องเป็นแมวที่เราเลี้ยงอาหารอยู่เป็นประจำก็รู้สึกตกใจและ เศร้าใจเป็นอย่างมาก สอบถามเพื่อนบ้านที่เห็นเหตุการณ์บอกว่า มีรถเข้าซอยที่บ้านขับรถมาค่อนข้างเร็วแล้วชนเข้าอย่างจัง
ภรรยาผมยืนอยู่ที่่จอดรถไม่กล้าเดินออกมาดูกลัวว่าจะเกิดเรื่องกับแมว พอผมเข้าบ้านบอกว่าแมวที่ให้อาหารประจำโดนรถชนตายแล้ว เธอถึงกับร้องไห้โฮเพราะสงสารมันมาก
แมวตัวนี้เป็นแมวที่เกิดจากแม่แมวจรจัดสีดำสนิทที่ชอบวิ่งไปมาในละแวกบ้านผมกับเพื่อนบ้าน 2-3 หลัง มันมีพี่น้อง 4 ตัว โดนแมวตัวใหญ่คาบไป 2 ตัว อีกตัวโดนรถทับตอนเล็กๆ เหลือตัวนี้ตัวเดียว เดินตามแม่ไปมาตอนเล็กๆ แต่ไม่รู้ทำไมแม่มันไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ ตอนหลังถูกปล่อยเดี่ยวอาหารก็ไม่ค่อยมีกิน หลบๆช่อนๆ อยู่ใต้ระเบียงบ้าง ข้างต้นไม้บ้าง ร้องหิวเป็นประจำจนภรรยาสงสาร ปกติที่บ้านไม่ชอบเลี้ยงสัตว์เลยกลัวสกปรกและติดโรค แต่คราวนี้ยอมไปซื้ออาหารสำเร็จของแมวมาเพื่อนำมาให้มันกิน ใหม่ ๆ มันยังไม่คุ้นกับเรา เทอาหารใส่ถาดก็ไม่ยอมกิน ต้องหลบไปให้ไกล มันถีงจะเริ่มกิน ตอนหลังเริ่มคุ้นถีงจะยืนดูมันกินอาหารได้ พักหลังหิวเมื่อไหร่จะมาร้องเรียกที่หน้าประตูบ้านตลอด แต่ยังไม่ยอมแม้กระทั่งจับเนื้อต้องตัว เนื่องจากเราไม่ได้ให้เข้าในบ้านจะอยู่แต่บริเวณสวนและที่จอดรถเท่านั้นจึง ยังไม่ใช่แมวบ้านอย่างแท้จริง
แมวมันก็ยังไม่สนิทใจนักที่จะให้เราจับ แต่ก็ชอบมาเดินเฉียดไปมาเวลากลับมาที่บ้าน มาดมที่เท้าหรือที่ถุงเท้าบ้าง พักหลังชอบมานอนบนกองหลังสือ หรือเบาะจักรยานที่จอดไว้ในโรงรถ เนื่องจากมันมีเท้าสีขาวก็เลยตั้งชื่อมันว่า “ถุงเท้า” เจ้าถุงเท้าชอบวิ่งไปมารับรู้สิ่งใหม่ๆตลอดเวลาตามโคนต้นไม้บ้าง ตามพงหญ้าบ้าง [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-435" title="catinmind" src="http://catthai.catinmind.com/wp-content/uploads/2010/08/catinmind.jpg" alt="catinmind" width="314" height="235" /><br />
<strong><span style="color: #0000ff;">เรื่องจากผู้อ่าน โดย dhachain</span></strong></p>
<p>เมื่อคืนตอนเย็น 22 สิงหา บ้านตรงข้ามมากดกริ่ง มาถามว่า ที่บ้านเลี้ยงแมวรึเปล่า ก็เริ่มใจไม่ดีคิดว่าต้องเกิดเหตุกับแมวแน่ๆ<br />
<span id="more-433"></span><br />
เขาบอกว่าเห็นแมวโดนรถชนแล้วดิ้นอยู่หน้าบ้านเขาสักพักแล้วจึงนิ่งไป คิดว่าตายแล้วจึงโทรบอกยามหมู่บ้านให้มาเก็บชากแมว แล้วจึงมาถามเราก่อนว่าใช่แมวเราหรือไม่</p>
<p>พอเราเดินไปดูใกล้ๆเห็นกองเลือดกระจายและแมวนอนนิ่งอยู่ ดูลักษณะแล้วต้องเป็นแมวที่เราเลี้ยงอาหารอยู่เป็นประจำก็รู้สึกตกใจและ เศร้าใจเป็นอย่างมาก สอบถามเพื่อนบ้านที่เห็นเหตุการณ์บอกว่า มีรถเข้าซอยที่บ้านขับรถมาค่อนข้างเร็วแล้วชนเข้าอย่างจัง</p>
<p>ภรรยาผมยืนอยู่ที่่จอดรถไม่กล้าเดินออกมาดูกลัวว่าจะเกิดเรื่องกับแมว พอผมเข้าบ้านบอกว่าแมวที่ให้อาหารประจำโดนรถชนตายแล้ว เธอถึงกับร้องไห้โฮเพราะสงสารมันมาก</p>
<p>แมวตัวนี้เป็นแมวที่เกิดจากแม่แมวจรจัดสีดำสนิทที่ชอบวิ่งไปมาในละแวกบ้านผมกับเพื่อนบ้าน 2-3 หลัง มันมีพี่น้อง 4 ตัว โดนแมวตัวใหญ่คาบไป 2 ตัว อีกตัวโดนรถทับตอนเล็กๆ เหลือตัวนี้ตัวเดียว เดินตามแม่ไปมาตอนเล็กๆ แต่ไม่รู้ทำไมแม่มันไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ ตอนหลังถูกปล่อยเดี่ยวอาหารก็ไม่ค่อยมีกิน หลบๆช่อนๆ อยู่ใต้ระเบียงบ้าง ข้างต้นไม้บ้าง ร้องหิวเป็นประจำจนภรรยาสงสาร ปกติที่บ้านไม่ชอบเลี้ยงสัตว์เลยกลัวสกปรกและติดโรค แต่คราวนี้ยอมไปซื้ออาหารสำเร็จของแมวมาเพื่อนำมาให้มันกิน ใหม่ ๆ มันยังไม่คุ้นกับเรา เทอาหารใส่ถาดก็ไม่ยอมกิน ต้องหลบไปให้ไกล มันถีงจะเริ่มกิน ตอนหลังเริ่มคุ้นถีงจะยืนดูมันกินอาหารได้ พักหลังหิวเมื่อไหร่จะมาร้องเรียกที่หน้าประตูบ้านตลอด แต่ยังไม่ยอมแม้กระทั่งจับเนื้อต้องตัว เนื่องจากเราไม่ได้ให้เข้าในบ้านจะอยู่แต่บริเวณสวนและที่จอดรถเท่านั้นจึง ยังไม่ใช่แมวบ้านอย่างแท้จริง</p>
<p>แมวมันก็ยังไม่สนิทใจนักที่จะให้เราจับ แต่ก็ชอบมาเดินเฉียดไปมาเวลากลับมาที่บ้าน มาดมที่เท้าหรือที่ถุงเท้าบ้าง พักหลังชอบมานอนบนกองหลังสือ หรือเบาะจักรยานที่จอดไว้ในโรงรถ เนื่องจากมันมีเท้าสีขาวก็เลยตั้งชื่อมันว่า “ถุงเท้า” เจ้าถุงเท้าชอบวิ่งไปมารับรู้สิ่งใหม่ๆตลอดเวลาตามโคนต้นไม้บ้าง ตามพงหญ้าบ้าง พอเริ่มโตและแข็งแรงขึ้นก็ฝึกปีนต้นไม้ แต่มักจะกลิ้งตกลงมาเพราะลงไม่ค่อยเป็น ถูกหัวเราะอยู่บ่อยๆ บางทีก็เดินอยู่บนรั้วหน้าบ้านแล้วไปนอนอยู่บนเสาหน้าบ้านทำตัวเป็นแมวเฝ้า บ้าน</p>
<p>แถวบ้านจะมีแมวจรจัดอีก 2 ตัวใหญ่ บางทีมาแย่งอาหารของเจ้าถุงเท้า ก็จะได้ยินเสียงร้องของมันแล้ววิ่งมาที่หน้าประตูร้องอยู่อย่างนั้นจน เราต้องตามไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น จนได้รู้ว่าโดนแย่งอาหาร มันช่างฉลาดเหลืือเกิน ตอนกลางคืนถ้าได้ยินเสียงแมวกัดกันก็ต้องวิ่งลงมาดูว่าใช่เจ้าถุงเท้าถูกรัง แกหรืือไม่ เป็นห่วงมันมันชอบไปอยู่ใต้ท้องรถเป็นประจำ ก็เลยต้องบอกคนในบ้านทุกคนว่า ก่อนออกรถให้ดูให้ดีก่อนแล้วขับช้าๆด้วยเพ่ือให้มันหนีทัน ตอนนี้อายุคงประมาณ 6 เดือนตอนที่มันถูกรถชนตาย กำลังวัยรุ่นชอบวิ่งไปมาข้ามถนนซอยในหมู่บ้านไม่ค่อยมีรถนัก ภรรยาผมชอบพูดคุยกับมัน ส่วนลูกสาวผมปกติไม่เคยชอบสัตว์เลี้ยงเลยจนเจอเจ้าถุงเท้าตัวนี้ ก็เล่นกับมันได้ ก่อนไปและกลับจากโรงเรียนก็ต้องมาทักทายกัน ให้อาหารมันด้วยหลังกลับจากโรงเรียน มีความผูกพันกับมัน ตอนนี้มันเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของครอบครัวเราแล้ว</p>
<p>เสียดายที่มันจากไปอย่างกระทันหัน ทำใจลำบากมาก คิดไม่ถึงว่าผมเองยังน้ำตาชีมเลยทั้งๆ ที่ไม่ใช่คนที่ชอบเลี้ียงสัตว์ในบ้าน ส่วนภรรยาผมไม่ต้องพูดถีง เธอเสียใจและสงสารมันมาก ร้องไห้ไปไม่รู้กี่ยก ตอนนั่งเขียนอยู่แม่ยายเพิ่งรู้ เนื่องจากไม่เห็นมันมาป้วนเปี้ยนแถวต้นไม้ขาประจำ ถึงกับร้องไห้น้ำตาชีมไปอีกคน คงต้องทำใจอีกสักพักเพราะเจ้าถุงเท้ามันน่ารักด้วย ถ้ามันยังไม่ตาย ก็ตั้งใจจะให้สัตวแพทย์มาทำหมันและฉีดยากันพิษสุนัขบ้าให้มัน เราจะได้เลี้ยงอย่างเป็นจริงเป็นจังเสียที เสียดายไม่มีโอกาส คงคิดถึงมันไปอีกนาน เพราะไม่คิดว่าจะเลี้ยงอะไรเพื่อเป็นการทดแทนมัน</p>
<p>ก็ขอวิงวอนให้คนที่ใช้รถให้ใช้ความเร็วที่เหมาะสมในแต่สถานที่เพื่อที่จะ ป้องกันอุบัติเหตุที่จะเกิดขึ้นได้กับอะไรก็ตามที่่ทำให้ผู้ที่เกี่ยวข้องเสียใจ.</p>

	<h4>เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน</h4>
	<ul class="st-related-posts">
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/how-a-bad-cat-become-a-good-cat" title="ไอ้เกเร : ผู้ร้ายที่กลายเป็นพระเอก (November 10, 2008)">ไอ้เกเร : ผู้ร้ายที่กลายเป็นพระเอก</a> (2)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/sleeping-cat" title="แอบถ่ายแมวหลับ (June 8, 2010)">แอบถ่ายแมวหลับ</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-group" title="แมวหมู่ (July 16, 2009)">แมวหมู่</a> (4)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-on-corridor" title="แมวระเบียง :  เรื่องจากผู้อ่าน โดย “ป๋านิล” (June 24, 2009)">แมวระเบียง :  เรื่องจากผู้อ่าน โดย “ป๋านิล”</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/light-cat" title="แมวมีแสง (August 13, 2009)">แมวมีแสง</a> (3)</li>
</ul>

]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://catthai.catinmind.com/cat/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เรื่องยุ่งๆของพุงแมว</title>
		<link>http://catthai.catinmind.com/kaba-the-cat-and-her-problem</link>
		<comments>http://catthai.catinmind.com/kaba-the-cat-and-her-problem#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 03 Aug 2009 09:30:12 +0000</pubDate>
		<dc:creator>โกศล อนุสิม</dc:creator>
				<category><![CDATA[แมวของผู้อ่าน]]></category>
		<category><![CDATA[คนกับแมว]]></category>
		<category><![CDATA[ป๋านิล]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องแมว]]></category>
		<category><![CDATA[เลี้ยงแมว]]></category>
		<category><![CDATA[แมว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://catthai.catinmind.com/?p=371</guid>
		<description><![CDATA[เรื่องเล่าจากผู้อ่าน โดย ป๋านิล เจ้าเก่า คราวนี้เล่าเรื่องพุงของกะบ้า ขอเชิญอ่านกัน ณ บัดนี้
&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;..
เรื่องนี้เป็นเรื่องหนักพุงของแมว หนักใจของคนครับ
ตอนกะบ้าเด็กๆ ผมจะเลี้ยงในบ้านตลอด แต่การข่าวของแมวมีประสิทธิภาพดีมาก บ้านไหนลูกสาวเอ๊าะๆ สวยๆ นี่รู้กันทั่ว พอกะบ้าอายุซัก 5-6 เดือนก็มีแมวหนุ่มไม่คุ้นหน้ามานั่งเฝ้าที่ระเบียงแล้ว พอได้ 8 เดือนเริ่มออกเที่ยวแถวบ้าน ผมยังไม่อยากเพิ่มประชากรแมวก็พาหาหมอ หมอบอกว่าถ้าทำหมันก่อนโตเต็มที่ แมวจะแกร็น ยังเด็กแบบนี้ฉีดยาคุมทุกสามเดือนไปก่อนดีกว่า ซักขวบครึ่งค่อยทำหมันจริงๆ

ผมก็กะว่าจะฉีดยาคุมซัก 3 เข็ม ก็คงทำหมันได้ แต่พอฉีดยาคุมเข็มที่สองไม่นาน ท้องก็โตขึ้นเหมือนแมวท้อง แถมยังโตเร็วด้วย นี่หมอฉีดยาคุมหรือผสมเทียมให้แมวผมกันแน่วะ ปรากฏว่ามดลูกอักเสบครับ ในท้องที่ป่องๆ มีแต่หนอง ต้องตัดมดลูกทิ้งอย่างเดียว ผมก็ต้องปล่อยให้หมอจัดการไป
นี่ก็เป็นข้อเสียของการฉีดยาคุม ถ้าฉีดติดต่อกันมดลูกอาจอักเสบได้ง่าย แต่ตอนพาไปฉีดหมอก็ไม่ยอมเตือนผมซักคำ&#8230;
ผ่าเรียบร้อยผมก็รับตัวกลับ พอมันลุกเดินเป๋ไปเป๋มาโดยยังไม่สร่างเมา (ยา) ก็บ้าเลือดกัดทุกอย่างที่เคลื่อนไหวในรัศมีเขี้ยว กัดแฟนผมได้หนึ่งทีก็โซซัดโซเซเข้าไปหมอบตาขวางอยู่ใต้ท้องรถพร้อมขู่เป็นระยะ  กว่าจะมีสติรู้ผิดชอบชั่วดีก็ตอนเช้าโน่น
ผลจากการผ่าตัดขณะท้องป่องทำให้หนังท้องย้วยอย่างถาวร ห้อยๆ ย้อยๆ เสียทรงไปเลย  ช่วงอ้วนๆ หนักเกินห้าโลก็พอดูได้ ตอนนี้แก่แล้ว ผอมลง กลายเป็นยายแก่หนังพุงยาน เวลายืนจะเห็นชัด [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-372" style="border: 0pt none; margin: 10px;" title="kaba the cat" src="http://catthai.catinmind.com/wp-content/uploads/2009/08/kaba-the-cat.jpg" alt="kaba the cat" width="374" height="247" />เรื่องเล่าจากผู้อ่าน โดย ป๋านิล เจ้าเก่า คราวนี้เล่าเรื่องพุงของกะบ้า ขอเชิญอ่านกัน ณ บัดนี้<br />
&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;..</p>
<p><strong>เรื่องนี้เป็นเรื่องหนักพุงของแมว หนักใจของคนครับ</strong></p>
<p>ตอนกะบ้าเด็กๆ ผมจะเลี้ยงในบ้านตลอด แต่การข่าวของแมวมีประสิทธิภาพดีมาก บ้านไหนลูกสาวเอ๊าะๆ สวยๆ นี่รู้กันทั่ว พอกะบ้าอายุซัก 5-6 เดือนก็มีแมวหนุ่มไม่คุ้นหน้ามานั่งเฝ้าที่ระเบียงแล้ว พอได้ 8 เดือนเริ่มออกเที่ยวแถวบ้าน ผมยังไม่อยากเพิ่มประชากรแมวก็พาหาหมอ หมอบอกว่าถ้าทำหมันก่อนโตเต็มที่ แมวจะแกร็น ยังเด็กแบบนี้ฉีดยาคุมทุกสามเดือนไปก่อนดีกว่า ซักขวบครึ่งค่อยทำหมันจริงๆ<br />
<span id="more-371"></span><br />
ผมก็กะว่าจะฉีดยาคุมซัก 3 เข็ม ก็คงทำหมันได้ แต่พอฉีดยาคุมเข็มที่สองไม่นาน ท้องก็โตขึ้นเหมือนแมวท้อง แถมยังโตเร็วด้วย นี่หมอฉีดยาคุมหรือผสมเทียมให้แมวผมกันแน่วะ ปรากฏว่ามดลูกอักเสบครับ ในท้องที่ป่องๆ มีแต่หนอง ต้องตัดมดลูกทิ้งอย่างเดียว ผมก็ต้องปล่อยให้หมอจัดการไป</p>
<p>นี่ก็เป็นข้อเสียของการฉีดยาคุม ถ้าฉีดติดต่อกันมดลูกอาจอักเสบได้ง่าย แต่ตอนพาไปฉีดหมอก็ไม่ยอมเตือนผมซักคำ&#8230;</p>
<p>ผ่าเรียบร้อยผมก็รับตัวกลับ พอมันลุกเดินเป๋ไปเป๋มาโดยยังไม่สร่างเมา (ยา) ก็บ้าเลือดกัดทุกอย่างที่เคลื่อนไหวในรัศมีเขี้ยว กัดแฟนผมได้หนึ่งทีก็โซซัดโซเซเข้าไปหมอบตาขวางอยู่ใต้ท้องรถพร้อมขู่เป็นระยะ  กว่าจะมีสติรู้ผิดชอบชั่วดีก็ตอนเช้าโน่น</p>
<p>ผลจากการผ่าตัดขณะท้องป่องทำให้หนังท้องย้วยอย่างถาวร ห้อยๆ ย้อยๆ เสียทรงไปเลย  ช่วงอ้วนๆ หนักเกินห้าโลก็พอดูได้ ตอนนี้แก่แล้ว ผอมลง กลายเป็นยายแก่หนังพุงยาน เวลายืนจะเห็นชัด ยิ่งตอนวิ่งขึ้นบันไดนี่ หนังพุงจะแกว่งซ้ายทีขวาที น่าเอ็นดูไปอีกแบบ</p>
<p>หลังแผลตัดมดลูกหายไม่นานก็มีเรื่องหนักพุงเรื่องที่สอง คือกะบ้าชอบนอนใน rack บนหลังคากระบะครับ ผมเองก็มักดูแต่ใต้ท้องรถ ไม่ค่อยดูบนหลังคา คุณยามเห็นเข้าตอนที่ผมขับรถไปถึงหน้าหมู่บ้านเลยอาสาพามาส่ง แต่มันไม่ชินกับคุณยามและจักรยานก็เลยตกใจโดดหนีก่อนถึงบ้านสามซอย จากนั้นก็หาทางกลับบ้านอีกสามวัน ตอนกลับมาถึงบ้านก็ดูปกติดี</p>
<p>ไม่นานผมก็เห็นพุงมันปูดออกมาข้างนึง แต่ไม่มีแผลอะไร เอานิ้วจิ้มๆ ดู ท่าทางมันก็ไม่เจ็บ คราวนี้หมอบอกว่าผนังช่องท้องข้างในขาด ไส้ก็เลยออกมาตุงระหว่างผนังชั้นในกับผนังชั้นนอก คือหมอว่าผนังช่องท้องแมวมีหลายชั้นครับ วิธีรักษาคือต้องผ่าเพื่อยัดไส้กลับไปไว้ด้านในตามเดิม ถ้าปล่อยไว้ผนังที่ขาดจะซ่อมแผลตัวเองให้ปิดโดยที่ไส้ยังค้างๆ คาๆ อยู่ ไส้ก็จะถูกรัดจนตัน แมวจะธาตุพิการอาหารไม่ย่อย (อันนี้ผมว่าเอง) สรุปคือ ไม่ผ่าก็ตายนั่นเอง</p>
<p>ผมฟังแล้วก็อนุมัติให้ผ่าโดยไว แต่เลื่อนเวลาไปรับกลับอีกวันหนึ่ง ให้มันหายเมายาก่อนเพื่อความปลอดภัย</p>
<p>ส่วนสาเหตุอาจเกิดจากแรงกระแทก โดนตี หรือโดนกัดก็ได้ โดยที่ข้างนอกอาจไม่มีแผลหรือแค่ฟกช้ำเท่านั้น กรณีกะบ้า ผมว่าท้องคงครูดกับตะกร้าจักรยานตอนมันโดดหนีคุณยามแน่ๆ</p>
<p>ส่วน rack ที่ล่อลวงแมวให้เข้าใจผิดว่าเป็นที่นอนอันแสนสุข ก็ถูกปลดจากหน้าที่</p>
<p><strong>นี่ ให้รู้ซะบ้างว่าไผเป็นไผ.</strong></p>

	<h4>เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน</h4>
	<ul class="st-related-posts">
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/panda-the-cat" title="แพนด้าทำไปได้ : โวยวาย ตะกละ บ้ากาม (August 3, 2009)">แพนด้าทำไปได้ : โวยวาย ตะกละ บ้ากาม</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-war" title="ศึกชิงอาณาเขต (July 13, 2009)">ศึกชิงอาณาเขต</a> (1)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-and-family" title="พี่อ้วนกับหวานและแม่ (June 6, 2009)">พี่อ้วนกับหวานและแม่</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-group" title="แมวหมู่ (July 16, 2009)">แมวหมู่</a> (4)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-on-corridor" title="แมวระเบียง :  เรื่องจากผู้อ่าน โดย “ป๋านิล” (June 24, 2009)">แมวระเบียง :  เรื่องจากผู้อ่าน โดย “ป๋านิล”</a> (0)</li>
</ul>

]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://catthai.catinmind.com/kaba-the-cat-and-her-problem/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>5</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ศึกชิงอาณาเขต</title>
		<link>http://catthai.catinmind.com/cat-war</link>
		<comments>http://catthai.catinmind.com/cat-war#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 13 Jul 2009 07:15:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>โกศล อนุสิม</dc:creator>
				<category><![CDATA[แมวของผู้อ่าน]]></category>
		<category><![CDATA[ป๋านิล]]></category>
		<category><![CDATA[รักษาแมว]]></category>
		<category><![CDATA[รูปแมว]]></category>
		<category><![CDATA[เลี้ยงแมว]]></category>
		<category><![CDATA[แมว]]></category>
		<category><![CDATA[แมวเหมียว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://catthai.catinmind.com/?p=329</guid>
		<description><![CDATA[เรืองจากผู้อ่าน โดย ป๋านิล‏
&#8230;&#8230;..

บางที แมวก็ร้ายกาจได้อย่างคาดไม่ถึงครับ
แมวประจำบ้านผมเป็นตัวเมีย เชิด หยิ่ง ไม่ชอบสมาคมกับแมวอื่นๆ ตอนรุ่นสาวมีแมวหง่าวมานั่งเฝ้ามากมาย หล่อนก็ไม่เคยสนใจ ถ้าออกไปนอกบ้านก็จะฉายเดี่ยว อาจเป็นเพราะแม่ทิ้งตั้งแต่ยังเล็กมาก ก็เลยไม่รู้วิธีเข้าสังคมแมว ผมยังไม่แน่ใจเลยว่ามันพูดภาษาแมวได้หรือเปล่า เลี้ยงมาจะสิบปีได้ยินเสียงมันร้องเหมียวดีๆ ไม่กี่ครั้งเอง

มันชื่อกะบ้าครับ มาจากชื่อเต็มๆ ว่าบั๊กกะบ้า แต่บั๊กกะบ้าแปลว่าอะไรนี่ตอบไม่ได้เหมือนกัน เป็นความผิดของผมเองที่ให้เด็ก 4 ขวบตั้งชื่อแมว เมื่อให้ตั้งแล้วก็ต้องใช้ ไม่งั้นเด็กจะขาดความมั่นใจ อาจกลายเป็นเด็กมีปัญหาในอนาคตได้
แต่แมวน่ะมีปัญหาแน่นอน แมวตัวนี้ไม่โปรดการอุ้ม การจับ ไม่รู้จะหวงตัวทำไมนักหนา ใครบังอาจแต๊ะอั๋งมีสิทธิโดนทั้งกัดและข่วน ตอนเล็กๆ พองขนขู่ก็ยังน่าเอ็นดู โตหน่อยชักน่าหมั่นไส้ พอโตเต็มที่เริ่มกลายเป็นน่ากลัว เรื่องร้องเรียกเหมียวๆ เดี๋ยวก็มานี่ไม่เคยมีในความคิด อย่างดีก็หันมามอง แล้วก็เมิน ประมาณว่า ได้ยินแล้ว เรียกอยู่ได้&#8230; รำคาญจริงเชียว
มีแมวแล้วอุ้มไม่ได้ เล่นด้วยไม่ได้ แล้วจะเลี้ยงทำไมว้า โธ่&#8230;เลี้ยงมาตั้งแต่ยังไม่ลืมตา หยอดนมทีละหยดประหนึ่งลูกในไส้จะตัดขาดกันได้ไง กะบ้าก็เลยเป็นนางพญาในบ้าน แต่ก็ไม่เสมอไปหรอก วันไหนอยากเจ็บตัว ผมกับลูกก็จะเล่นเกม &#8220;ใครจะจับแมวได้นานกว่ากัน&#8221; บางวันหมั่นไส้แมวมากๆ ก็จะเอาผ้าตะครุบ ห่อไว้แล้วก็ขยำๆๆๆ  มันหลุดมาได้ก็จะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ผมต้องเตรียมยาหม่องไว้ดักไม่ให้มันเข้าใกล้ [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-330" title="maw-kaba" src="http://catthai.catinmind.com/wp-content/uploads/2009/07/maw-kaba.jpg" alt="maw-kaba" width="400" height="225" /><span style="color: #0000ff;"><strong>เรืองจากผู้อ่าน โดย ป๋านิล‏</strong></span></p>
<p style="text-align: center;"><strong>&#8230;&#8230;..<br />
</strong></p>
<p>บางที แมวก็ร้ายกาจได้อย่างคาดไม่ถึงครับ</p>
<p>แมวประจำบ้านผมเป็นตัวเมีย เชิด หยิ่ง ไม่ชอบสมาคมกับแมวอื่นๆ ตอนรุ่นสาวมีแมวหง่าวมานั่งเฝ้ามากมาย หล่อนก็ไม่เคยสนใจ ถ้าออกไปนอกบ้านก็จะฉายเดี่ยว อาจเป็นเพราะแม่ทิ้งตั้งแต่ยังเล็กมาก ก็เลยไม่รู้วิธีเข้าสังคมแมว ผมยังไม่แน่ใจเลยว่ามันพูดภาษาแมวได้หรือเปล่า เลี้ยงมาจะสิบปีได้ยินเสียงมันร้องเหมียวดีๆ ไม่กี่ครั้งเอง</p>
<p><span id="more-329"></span></p>
<p>มันชื่อกะบ้าครับ มาจากชื่อเต็มๆ ว่าบั๊กกะบ้า แต่บั๊กกะบ้าแปลว่าอะไรนี่ตอบไม่ได้เหมือนกัน เป็นความผิดของผมเองที่ให้เด็ก 4 ขวบตั้งชื่อแมว เมื่อให้ตั้งแล้วก็ต้องใช้ ไม่งั้นเด็กจะขาดความมั่นใจ อาจกลายเป็นเด็กมีปัญหาในอนาคตได้</p>
<p>แต่แมวน่ะมีปัญหาแน่นอน แมวตัวนี้ไม่โปรดการอุ้ม การจับ ไม่รู้จะหวงตัวทำไมนักหนา ใครบังอาจแต๊ะอั๋งมีสิทธิโดนทั้งกัดและข่วน ตอนเล็กๆ พองขนขู่ก็ยังน่าเอ็นดู โตหน่อยชักน่าหมั่นไส้ พอโตเต็มที่เริ่มกลายเป็นน่ากลัว เรื่องร้องเรียกเหมียวๆ เดี๋ยวก็มานี่ไม่เคยมีในความคิด อย่างดีก็หันมามอง แล้วก็เมิน ประมาณว่า ได้ยินแล้ว เรียกอยู่ได้&#8230; รำคาญจริงเชียว</p>
<p>มีแมวแล้วอุ้มไม่ได้ เล่นด้วยไม่ได้ แล้วจะเลี้ยงทำไมว้า โธ่&#8230;เลี้ยงมาตั้งแต่ยังไม่ลืมตา หยอดนมทีละหยดประหนึ่งลูกในไส้จะตัดขาดกันได้ไง กะบ้าก็เลยเป็นนางพญาในบ้าน แต่ก็ไม่เสมอไปหรอก วันไหนอยากเจ็บตัว ผมกับลูกก็จะเล่นเกม &#8220;ใครจะจับแมวได้นานกว่ากัน&#8221; บางวันหมั่นไส้แมวมากๆ ก็จะเอาผ้าตะครุบ ห่อไว้แล้วก็ขยำๆๆๆ  มันหลุดมาได้ก็จะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ผมต้องเตรียมยาหม่องไว้ดักไม่ให้มันเข้าใกล้ มันกลัวกลิ่นยาหม่องครับ</p>
<p>แล้วทำไมไม่เลี้ยงอีกซักตัว มันอาจทำตัวดีขึ้นก็ได้</p>
<p>ผมเคยลองแล้วครับ เข็ดจนตาย คือ ถ้ากะบ้ายังไม่ตาย ผมไม่เอาแมวอื่นเข้าบ้านเด็ดขาด</p>
<p>เรื่องเป็นงี้ครับ</p>
<p>ผมเคยเอาลูกแมวตัวผู้อายุซัก 4-5 เดือนกลับมาบ้านตัวนึง คงมีคนเอามาทิ้งเพราะหนวดกุดผิดปกติ ตอนที่เจอมันอยู่ในอาการสติแตก ร้องแม้วๆๆๆๆๆ ตลอดเวลา ผมก็เลยเรียกมันว่าแม้ว&#8230;โดยไม่ได้คิดตั้งชื่อตามผู้ใด สาบานได้</p>
<p>แล้วผมก็พาแม้วกลับบ้าน ไม่รู้เลยว่าหาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ</p>
<p>ผมให้แมวสองตัวทำความรู้จักกัน ผมกลัวแม้วจะมีภัยเลยเข้าไปยืนกันท่าไว้ แม้วพยายามผูกมิตรเต็มที่ ส่วนกะบ้าเข้ามาดมๆ แล้วก็ทำหูลู่พองขนแยกเขี้ยวขู่ฟ่อ แล้วหันมากัด&#8230;กัดผมครับ โทษฐานพากิ๊กใหม่เข้าบ้าน</p>
<p>นี่คือข้อดีนิดหน่อยของกะบ้า ไม่ทำร้ายแมวเด็ก</p>
<p>จากนั้นศึกชิงอาณาเขตก็เริ่มขึ้น ปกติผมปล่อยแมวให้เข้าออกได้ตามอัธยาศัย ถึงจะมีกะบะทรายให้ แต่โดยมากกะบ้าก็จะไปอึฉี่ข้างนอก แต่พอแมวสองตัวอยู่บ้านเดียวกัน ก็เริ่มเกทับโดยแย่งกันฉี่ในกะบะทราย จากนั้นก็ลามตามขอบผนัง ประตู และข้าวของต่างๆ นองอยู่ใต้เครื่องสแกนเนอร์บนโต๊ะทำงานก็มี ถึงกลิ่นจะฉุนน้อย แต่มากด้วยปริมาณครับ ทั้งสองตัวแย่งกันฉี่อย่างเอาเป็นเอาตาย ใครดีใครได้ ว่างั้นเหอะ</p>
<p>ตอนนั้นแม้วยังเด็กเกินกว่าจะทำมาร์คกิ้ง ยังฉี่แบบแมวเด็กอยู่ กะบ้าก็เป็นตัวเมีย แต่ผมเคยเห็นกับตาว่ากะบ้าทำมาร์คกิ้งได้ หลังจากดมๆ หาเป้าหมายได้แล้ว มันก็หันหลัง ยกหางตั้งตรง สั่นก้นเล็กน้อยตรงตามมาตรฐาน แต่แทนที่จะฉี่ปิ๊ดเดียว มันฉี่ปรี๊ด&#8230;ด&#8230;ด&#8230; เจิ่งเลยครับ</p>
<p>ถึงแม้วยังทำมาร์คกิ้งไม่เป็นแต่เล่นแรงกว่า ผมจับได้คาหนังคาเขาว่ามันอึบนที่นอนผม (ขอสารภาพว่าวินาทีนั้นผมอยากฆ่าแมวจริงๆ) ความผิดนี้ใหญ่หลวงนัก แม้วจึงถูกเนรเทศออกนอกบ้าน ห้ามเข้าโดยเด็ดขาด นี่ผมก็ไม่ได้พาดพิงผู้ใดนะครับ เป็นเรื่องของแมวจริงๆ</p>
<p>กะบ้าจึงครอบครองอาณาจักรในบ้านเพียงผู้เดียว แต่เรื่องยังไม่จบง่ายๆ ทุกเช้าพอเปิดประตูบ้าน กะบ้าจะวิ่งจี๋ออกไปฉี่ แต๋ฉี่อย่างเดียวไม่ได้ประโยชน์ ต้องขยายอาณาเขตด้วย มันก็เลยโดดขึ้นไปฉี่บนหลังคารถผม บางวันอึแถมอีกต่างหาก กลายเป็นนิสัย (เสีย) เรื่อยมา เพราะถึงแม้วไม่อยู่ ไม่นานก็มีครอบครัวแมวระเบียงมาแทน จนมันชักแก่โดดขึ้นหลังคารถไม่ไหวถึงเลิก</p>
<p>แล้วแม้วไปไหน ก็โดนผมจับไปทำหมันสิครับ แต่ไม่นานมันก็ฉี่ไม่ออก หมอบอกว่าท่อปัสสาวะตัน ต้องใส่ท่อสวน นอนสลบอยู่ร้านหมอสองคืน ผมลงทุนซื้อกรงกับแผ่น spets เตรียมให้มันนอนพักฟื้นหน้าบ้าน แต่พอมันแข็งแรงขึ้นก็หนีไปเลย</p>
<p>ผมเลยได้รู้ว่าแมวตัวผู้ถ้าทำหมันตั้งแต่อายุน้อยมีโอกาสท่อปัสสาวะตันได้ ง่าย (แต่ตอนพามันไปเจี๋ยนไม่เห็นหมอบอกงี้เลย) แมวตัวเมียไม่ค่อยเป็นเพราะท่อปัสสาวะสั้นกว่า แต่กะบ้าก็ไม่วายมีปัญหาเรื่องคุมกำเนิดอยู่ดี ไว้เล่าคราวหน้านะครับ</p>
<p style="text-align: center;"><img class="aligncenter" src="http://kosolanusim.com/wp-content/uploads/2008/08/line1.jpg" alt="line" width="400" height="1" /></p>

	<h4>เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน</h4>
	<ul class="st-related-posts">
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-group" title="แมวหมู่ (July 16, 2009)">แมวหมู่</a> (4)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/ginny-the-dog-who-rescues-cats" title="เรื่องของกินนี หมาใจดีทีู่้ช่วยชีวิตแมว (June 25, 2009)">เรื่องของกินนี หมาใจดีทีู่้ช่วยชีวิตแมว</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/kaba-the-cat-and-her-problem" title="เรื่องยุ่งๆของพุงแมว (August 3, 2009)">เรื่องยุ่งๆของพุงแมว</a> (5)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/pics-of-cat-gang-soi-6-part-1" title="รูปหมู่แกงค์แมวซอย 6 (1) (July 26, 2009)">รูปหมู่แกงค์แมวซอย 6 (1)</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/sleeping-cat" title="แอบถ่ายแมวหลับ (June 8, 2010)">แอบถ่ายแมวหลับ</a> (0)</li>
</ul>

]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://catthai.catinmind.com/cat-war/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>แมวระเบียง :  เรื่องจากผู้อ่าน โดย “ป๋านิล”</title>
		<link>http://catthai.catinmind.com/cat-on-corridor</link>
		<comments>http://catthai.catinmind.com/cat-on-corridor#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 24 Jun 2009 16:09:32 +0000</pubDate>
		<dc:creator>โกศล อนุสิม</dc:creator>
				<category><![CDATA[แมวของผู้อ่าน]]></category>
		<category><![CDATA[ป๋านิล]]></category>
		<category><![CDATA[ลูกแมว]]></category>
		<category><![CDATA[แมว]]></category>
		<category><![CDATA[แมวริมระเบียง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://catthai.catinmind.com/?p=301</guid>
		<description><![CDATA[
.ผมมีเรื่องแมวมาเล่าครับ
บ้านผมเป็นทาวน์เฮาส์ ทุกบ้านจะมีระเบียงแคบๆ  ซ้ายจรดขวา ดังนั้นตลอดแถวทาวน์เฮาส์จึงเป็นระเบียงยาวตลอด โดยมีผนังคอนกรีตกั้นเขตระเบียงแต่ละบ้าน ซึ่งแมวสามารถทำตัวอ่อนอ้อมผ่านได้สบายๆ  จึงกลายเป็นเส้นทางลอยฟ้าของบรรดาแมวน้อยใหญ่ไปโดยปริยาย

หมู่บ้านมีทั้งหมาจรและแมวจร ในซอยบ้านผมมีหมาจรตัวหนึ่งซึ่งไม่เป็นมิตรกับแมว ดังนั้นแมวในซอยจึงนิยมเส้นทางลอยฟ้ามากกว่าเดินดิน บางบ้านก็ต่อเติมหลังบ้านบ้าง หลังคาโรงรถบ้าง เป็นการเพิ่มพื้นที่ใช้สอยแก่บรรดาแมวไปในตัว แมวจึงใช้ชีวิตเป็นชนชั้นสูงได้โดยสะดวก
ระเบียงที่ว่านี้แหละ เป็นที่มาของเรื่องแมวระเบียง เมื่อแมวที่ใช้เส้นทางลอยฟ้าเดินไปเดินมาหรือแวะนอนเล่นที่ระเบียงบ้านก็ไม่เคยไล่  ผมก็แบ่งอาหารให้กินกัน  ด้วยเหตุนี้ครอบครัวแมวระเบียงครอบครัวหนึ่งจึงชอบใจบ้านผมเป็นพิเศษ
ครอบครัวแมวระเบียงที่ว่านี่  ตัวแม่ชื่อไอ้อ้วนครับ  ที่ชื่อ “ไอ้อ้วน” เพราะมันตัวใหญ่กำยำล่ำสัน เห็นครั้งแรกผมนึกว่ามันเป็นตัวผู้จึงเรียกไอ้อ้วน ตอนนั้นมันมากับแมวรุ่นกระทงสุดหล่อลายเดียวกัน  อีกตัวหนึ่งยังเป็นลูกแมวและดูจากท่าทีคิดว่าต้องเป็นลูกไอ้อ้วนแน่ๆ  ผมยังนึกสรรเสริญเลยว่าไอ้พ่อแมวตัวนี้มีความรับผิดชอบสูงแฮะ
ต่อมาไอ้อ้วนอ้วนขึ้นไปยอมหยุด อ้วนจนผิดสังเกต ดูไปดูมาจึงรู้ว่า เป็นแมวท้อง นั่นแหละจึงรู้ว่าเป็นตัวเมีย เป็น คุณสุภาพสตรีตุ้ยนุ้ยแหละครับ เคยเรียกไอ้อ้วนแล้วก็จึงเลยตามเลย
เวลาไอ้อ้วนเจอผมมันก็หันหน้าป๊ะกันตลอด ไม่เคยสะบัดตูดใส่ซักที พอท้องแก่ก็จะหายไปคลอดสักระยะหนึ่ง แล้วค่อยคาบลูกมาเข้าเนิร์สเซอรี่ที่ระเบียงบ้านผม  ต่อมามีอยู่ครอกนึงที่มันเลือกมาคลอดที่ระเบียงบ้าน ผมเลยได้เห็นแมวออกลูกอย่างจะจะ แต่มันคงเห็นว่าผมจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องพยายามจะถ่ายรูปนาทีชีวิตอยู่ได้ ครอกหลังๆ ก็เลยใช้บริการเนิร์สเซอรี่อย่างเดียว
ไอ้อ้วนเป็นแม่พันธุ์ชั้นดี ท้องได้เรื่อยๆ  มีลูกแต่ละครอกไม่เกิน 3 ตัว เลี้ยงลูกเก่ง [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img class="aligncenter size-full wp-image-306" title="ai-aun-cat1" src="http://catthai.catinmind.com/wp-content/uploads/2009/06/ai-aun-cat1.jpg" alt="ai-aun-cat1" width="336" height="416" /></p>
<p><span style="color: #ffffff;">.</span><strong>ผมมีเรื่องแมวมาเล่าครับ</strong></p>
<p>บ้านผมเป็นทาวน์เฮาส์ ทุกบ้านจะมีระเบียงแคบๆ  ซ้ายจรดขวา ดังนั้นตลอดแถวทาวน์เฮาส์จึงเป็นระเบียงยาวตลอด โดยมีผนังคอนกรีตกั้นเขตระเบียงแต่ละบ้าน ซึ่งแมวสามารถทำตัวอ่อนอ้อมผ่านได้สบายๆ  จึงกลายเป็นเส้นทางลอยฟ้าของบรรดาแมวน้อยใหญ่ไปโดยปริยาย</p>
<p><span id="more-301"></span></p>
<p>หมู่บ้านมีทั้งหมาจรและแมวจร ในซอยบ้านผมมีหมาจรตัวหนึ่งซึ่งไม่เป็นมิตรกับแมว ดังนั้นแมวในซอยจึงนิยมเส้นทางลอยฟ้ามากกว่าเดินดิน บางบ้านก็ต่อเติมหลังบ้านบ้าง หลังคาโรงรถบ้าง เป็นการเพิ่มพื้นที่ใช้สอยแก่บรรดาแมวไปในตัว แมวจึงใช้ชีวิตเป็นชนชั้นสูงได้โดยสะดวก</p>
<p>ระเบียงที่ว่านี้แหละ เป็นที่มาของเรื่องแมวระเบียง เมื่อแมวที่ใช้เส้นทางลอยฟ้าเดินไปเดินมาหรือแวะนอนเล่นที่ระเบียงบ้านก็ไม่เคยไล่  ผมก็แบ่งอาหารให้กินกัน  ด้วยเหตุนี้ครอบครัวแมวระเบียงครอบครัวหนึ่งจึงชอบใจบ้านผมเป็นพิเศษ</p>
<p>ครอบครัวแมวระเบียงที่ว่านี่  ตัวแม่ชื่อไอ้อ้วนครับ  ที่ชื่อ “ไอ้อ้วน” เพราะมันตัวใหญ่กำยำล่ำสัน เห็นครั้งแรกผมนึกว่ามันเป็นตัวผู้จึงเรียกไอ้อ้วน ตอนนั้นมันมากับแมวรุ่นกระทงสุดหล่อลายเดียวกัน  อีกตัวหนึ่งยังเป็นลูกแมวและดูจากท่าทีคิดว่าต้องเป็นลูกไอ้อ้วนแน่ๆ  ผมยังนึกสรรเสริญเลยว่าไอ้พ่อแมวตัวนี้มีความรับผิดชอบสูงแฮะ</p>
<p>ต่อมาไอ้อ้วนอ้วนขึ้นไปยอมหยุด อ้วนจนผิดสังเกต ดูไปดูมาจึงรู้ว่า เป็นแมวท้อง นั่นแหละจึงรู้ว่าเป็นตัวเมีย เป็น คุณสุภาพสตรีตุ้ยนุ้ยแหละครับ เคยเรียกไอ้อ้วนแล้วก็จึงเลยตามเลย</p>
<p>เวลาไอ้อ้วนเจอผมมันก็หันหน้าป๊ะกันตลอด ไม่เคยสะบัดตูดใส่ซักที พอท้องแก่ก็จะหายไปคลอดสักระยะหนึ่ง แล้วค่อยคาบลูกมาเข้าเนิร์สเซอรี่ที่ระเบียงบ้านผม  ต่อมามีอยู่ครอกนึงที่มันเลือกมาคลอดที่ระเบียงบ้าน ผมเลยได้เห็นแมวออกลูกอย่างจะจะ แต่มันคงเห็นว่าผมจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องพยายามจะถ่ายรูปนาทีชีวิตอยู่ได้ ครอกหลังๆ ก็เลยใช้บริการเนิร์สเซอรี่อย่างเดียว</p>
<p>ไอ้อ้วนเป็นแม่พันธุ์ชั้นดี ท้องได้เรื่อยๆ  มีลูกแต่ละครอกไม่เกิน 3 ตัว เลี้ยงลูกเก่ง อ้วนท้วนน่ารักทุกครอก ถ้านับรุ่นกระทงสุดหล่อเป็นครอกแรกละก้อ ที่อยู่ตรงระเบียงตอนนี้ก็เป็นครอกที่ 8 แล้วครับ ที่เห็นในภาพคือลูกครอกที่ 5 ส่วนไอ้ตัวโตที่มาแย่งน้องกินนมคือครอกที่ 4  แสบไหมล่ะนี่</p>
<p>ผมถ่ายรูปลูกแมวแต่ละครอกไว้แต่ถ่ายไปถ่ายมาชักเบื่อ เพราะครอกไหนก็มีแค่สองลายเท่านั้น คือลายเสือสีดำที่มีด่างขาว กับลายเสือขาว (ตอนเด็กลายจะจางๆ เข้มที่หางกับหูเท่านั้น) ถ้าตัวไหนเชื้อแม่แรงก็จะปากมอมด้วย</p>
<p>มีเรื่องที่น่าชื่นชมก็คือ ไอ้อ้วนมีระบบจัดการที่อยู่อาศัยได้ดีเยี่ยม   โดยในเขตระเบียงอนุญาตให้ลูกพักอาศัยแค่  2 ครอกหลังสุดเท่านั้น (ผมเคยเห็นมันตบลูกครอก 3 กระเจิงเพื่อรักษากฎมาแล้ว) แมวระเบียงบ้านผมก็เลยเป็นครอบครัวเล็กๆ มาตลอด แต่ก็เคยมีที่ลูกของไอ้อ้วนที่เป็นแมวแก่แดด ตั้งท้องไล่ๆ กับแม่ พอคลอดแล้วก็คาบมาเข้าเนิร์สเซอรี่ที่ระเบียงด้วยกัน น้องดูดนมพี่ หลานดูดนมยายมั่วไปหมด ตอนนั้นจำนวนรวมทั้งลูกแมวด้วย 9 ตัว แต่พอโตไอ้อ้วนก็ใช้มาตรการเดิม ระบายความแออัดด้วยการตบลูกที่โตแล้วให้ออกไปจาระเบียงแคบๆนั้น</p>
<p>ผมเคยปรึกษากับแฟนว่าน่าจะจับไอ้อ้วนไปทำหมัน แต่ลูกบอกว่าอย่าเลย  เพราะอยากมีลูกแมวไว้เล่นด้วยเรื่อยๆ ไอ้อ้วนเป็นแมวนิสัยดี ใจเย็น ไม่กัด ไม่หวงลูก ทั้งยังอาจมีปัญหาใหญ่คือตอนพักฟื้นหลังทำหมัน จะปล่อยมันโดดไปมาตามระเบียงก็อันตราย จะเอาเข้ามาดูแลในบ้านก็ไม่ได้เพราะเกรงใจแมวประจำบ้าน.</p>
<p>แมวประจำบ้านผมร้ายจริงๆ ครับ ผมเคยเอาแมวอื่นเข้าบ้านหนเดียวเข็ดจนตาย ไว้ค่อยนินทามันวันหลังแล้วกัน วันนี้อ่านเรื่องแมวระเบียงไปพลางก่อน  ขอบคุณและสวัสดีครับ.</p>

	<h4>เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน</h4>
	<ul class="st-related-posts">
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%a8%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b8%a7%e0%b8%99" title="เรื่องเศร้าของเจ้าแมวน้อย (June 3, 2008)">เรื่องเศร้าของเจ้าแมวน้อย</a> (1)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/kaba-the-cat-and-her-problem" title="เรื่องยุ่งๆของพุงแมว (August 3, 2009)">เรื่องยุ่งๆของพุงแมว</a> (5)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-herd" title="หมู่แมว (July 25, 2009)">หมู่แมว</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-war" title="ศึกชิงอาณาเขต (July 13, 2009)">ศึกชิงอาณาเขต</a> (1)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/kittens-are-friends-of-a-girl" title="ลูกแมวกับลูกคนเป็นเพื่อนกัน (June 6, 2009)">ลูกแมวกับลูกคนเป็นเพื่อนกัน</a> (1)</li>
</ul>

]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://catthai.catinmind.com/cat-on-corridor/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>คิดถึงน้องมุก</title>
		<link>http://catthai.catinmind.com/nongmook-the-cat-we-miss</link>
		<comments>http://catthai.catinmind.com/nongmook-the-cat-we-miss#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 13 Jun 2009 00:22:28 +0000</pubDate>
		<dc:creator>โกศล อนุสิม</dc:creator>
				<category><![CDATA[แมวของผู้อ่าน]]></category>
		<category><![CDATA[เรื่องของแมว]]></category>
		<category><![CDATA[แมว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://catthai.catinmind.com/?p=260</guid>
		<description><![CDATA[เรื่องเล่าจากผู้อ่าน โดย Wasana Burtboon 

เราก็เป็นคนหนึ่งซึ่งตอนแรกไม่เคยรักแมวเลย แต่แฟนเราเป็นคนรักแมวมาก ตอนแรกๆๆก็ไม่ชอบ แต่พอนานๆๆไปเริ่มรักเจ้าแมวโดยไม่รู้ตัวค่ะ  เลยเริ่มเลี้ยงแมวตัวแรกในชีวิต (ตัวสีขาวค่ะ) ตอนเช้าๆๆมันจะปลุกให้ตื่นตอนหกโมงเช้าทุกวันค่ะ เพราะว่ามันหิวแล้วต้องตื่นมาคลุกข้าวกับปลาทูให้มันทุกวัน อาหารเม็ดสำเร็จรูปไม่ยอมแตะเลยค่ะ  อาบน้ำให้มันทุกอาทิตย์ พอเวลาตอนเย็นกลับจากที่ทำงานน้องมุกจะมารับที่หน้าประตูทุกวันไป
เวลาผ่านไป 5 เดือน เริ่มมีความคิดจะหามาเลี้ยงอีกตัว เป็นตัวผู้ แล้วก็ได้แมวสมใจ เลี้ยง2ตัวเลยจะได้เป็นเพื่อนกัน

แรกๆๆมันไม่ถูกกันเลยขู่จะกัดกัน เลยจะไปเอาไปคืนเจ้าของเขา  ตัวที่สองชื่อทองก้อนนะคะ (ตัวลายเสือ)  เจ้าของไม่รับคืนค่ะ เลยพามาเลี้ยงที่ห้องเช่าเหมือนเดิมค่ะ เวลาผ่านไป 1 อาทิตย์ แมวสองตัวนี้รักกันมากเลยค่ะ ตอนแรกกินข้าวคนละจาน ตอนนี้รักกันมากกินจานเดียวกันแล้วค่ะ

น้องมุกดูแลน้องทองก้อนดีมากเลยค่ะ กินข้าวก็ให้กินก่อน นั่งเฝ้าน้องทองก้อนกินข้าวตลอดเลยค่ะ  กินเสร็จก็วิ่งเล่นจนที่ห้องเหมือนสนามฟุตบอลไปเลยค่ะ รักมากค่ะแมวสองตัวนี้
ต่อมาพาน้องมุกไปทำหมันค่ะ เดี๋ยวโตทันกัน จะมีน้องแล้วจะเลี้ยงไม่ไหวค่ะ  กลับจากทำหมันยังซนมาก รื้อแผลจนต้องเย็บใหม่  แต่หลังจากเย็บรอบสองแล้วไม่กินข้าวเลย ไม่รู้เป็นอะไร พาไปหาหมอที่ทำหมันเขาก็บอกว่าไม่เป็นอะไร
ลืมบอกไปค่ะว่าตอนที่พาน้องมุกไปทำหมันน้องทองก้อนต้องไปฝากเขาเลี้ยงก่อน ค่ะ เพราะหมอบอกว่าเดี่ยวมันจะเล่นกันแผลจะไม่หายสนิทน่ะคะ
น้องมุกไม่กินข้าว 3 วัน พาไปหาหมอวันสุดท้าย [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><span style="color: #0000ff;"><strong>เรื่องเล่าจากผู้อ่าน โดย Wasana Burtboon </strong></span></p>
<p><img class="alignleft size-full wp-image-258" style="border: 0pt none; margin: 10px 15px;" title="cat-muk-tongkon" src="http://catthai.catinmind.com/wp-content/uploads/2009/06/cat-muk-tongkon.jpg" alt="cat-muk-tongkon" width="264" height="260" /></p>
<p>เราก็เป็นคนหนึ่งซึ่งตอนแรกไม่เคยรักแมวเลย แต่แฟนเราเป็นคนรักแมวมาก ตอนแรกๆๆก็ไม่ชอบ แต่พอนานๆๆไปเริ่มรักเจ้าแมวโดยไม่รู้ตัวค่ะ  เลยเริ่มเลี้ยงแมวตัวแรกในชีวิต (ตัวสีขาวค่ะ) ตอนเช้าๆๆมันจะปลุกให้ตื่นตอนหกโมงเช้าทุกวันค่ะ เพราะว่ามันหิวแล้วต้องตื่นมาคลุกข้าวกับปลาทูให้มันทุกวัน อาหารเม็ดสำเร็จรูปไม่ยอมแตะเลยค่ะ  อาบน้ำให้มันทุกอาทิตย์ พอเวลาตอนเย็นกลับจากที่ทำงานน้องมุกจะมารับที่หน้าประตูทุกวันไป</p>
<p>เวลาผ่านไป 5 เดือน เริ่มมีความคิดจะหามาเลี้ยงอีกตัว เป็นตัวผู้ แล้วก็ได้แมวสมใจ เลี้ยง2ตัวเลยจะได้เป็นเพื่อนกัน</p>
<p><span id="more-260"></span></p>
<p style="text-align: justify;">แรกๆๆมันไม่ถูกกันเลยขู่จะกัดกัน เลยจะไปเอาไปคืนเจ้าของเขา  ตัวที่สองชื่อทองก้อนนะคะ (ตัวลายเสือ)  เจ้าของไม่รับคืนค่ะ เลยพามาเลี้ยงที่ห้องเช่าเหมือนเดิมค่ะ เวลาผ่านไป 1 อาทิตย์ แมวสองตัวนี้รักกันมากเลยค่ะ ตอนแรกกินข้าวคนละจาน ตอนนี้รักกันมากกินจานเดียวกันแล้วค่ะ<br />
<img class="aligncenter size-full wp-image-259" style="border: 0pt none; margin: 10px 15px;" title="cat-muk" src="http://catthai.catinmind.com/wp-content/uploads/2009/06/cat-muk.jpg" alt="cat-muk" width="481" height="361" /><br />
น้องมุกดูแลน้องทองก้อนดีมากเลยค่ะ กินข้าวก็ให้กินก่อน นั่งเฝ้าน้องทองก้อนกินข้าวตลอดเลยค่ะ  กินเสร็จก็วิ่งเล่นจนที่ห้องเหมือนสนามฟุตบอลไปเลยค่ะ รักมากค่ะแมวสองตัวนี้</p>
<p style="text-align: justify;">ต่อมาพาน้องมุกไปทำหมันค่ะ เดี๋ยวโตทันกัน จะมีน้องแล้วจะเลี้ยงไม่ไหวค่ะ  กลับจากทำหมันยังซนมาก รื้อแผลจนต้องเย็บใหม่  แต่หลังจากเย็บรอบสองแล้วไม่กินข้าวเลย ไม่รู้เป็นอะไร พาไปหาหมอที่ทำหมันเขาก็บอกว่าไม่เป็นอะไร</p>
<p style="text-align: justify;">ลืมบอกไปค่ะว่าตอนที่พาน้องมุกไปทำหมันน้องทองก้อนต้องไปฝากเขาเลี้ยงก่อน ค่ะ เพราะหมอบอกว่าเดี่ยวมันจะเล่นกันแผลจะไม่หายสนิทน่ะคะ</p>
<p style="text-align: justify;">น้องมุกไม่กินข้าว 3 วัน พาไปหาหมอวันสุดท้าย หมอบอกว่ากระเพาะปัสสาวะอักเสบ เป็นไปได้อย่างไร  หมอเลยต้องให้น้ำเกลือแล้วก็รักษาให้ฉี่ออกมา แต่เชื่อไหมว่าช็อคแล้วก็ตายคามือหมอเลยค่ะ</p>
<p style="text-align: justify;">หมอโทรมาบอก เราร้องไห้เลยค่ะ เสียใจมากๆๆ เป็นแมวตัวแรกที่เราคิดจะเลี้ยงแบบเป็นเรื่องเป็นราว แต่ทำไมทำหมันแล้วตาย ไม่อยากจะโทษหมอค่ะ เพราะหมอทำอะไรพลาดไปก็บาปยิ่งกว่าเราซะอีก</p>
<p style="text-align: justify;">ตอนนี้ผ่านไป 1 อาทิตย์แล้วบอกตรงๆ ทำใจไม่ได้เลย คิดถึงมันตลอดเวลาเลย</p>
<p style="text-align: justify;">เป็นความผิดของเราเอง โทษตัวเองตลอด ตอนนี้มีน้องทองก้อนตัวเดียวมันเหงามากเลยค่ะ เราจะพยายามดูแลมันให้มากกว่านี้ และมีความคิดจะหาตัวใหม่มาเลี้ยง แต่ในใจยังคิดน้องมุกมากๆๆค่ะมากจริง.</p>
<p style="text-align: justify;">&#8230;.</p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">ขอบคุณ คุณ <strong><span style="color: #0000ff;">Wasana Burtboon</span></strong> ที่ส่งเรื่องเล่ามาร่วมแบ่งปันกันนะครับ และขอแสดงความเสียใจในการจากไปของน้องมุก แม้ว่าเป็นเรื่องธรรมดาของการกเิด แก่ เจ็บตาย แตก็ไม่วายคิดถึง</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">ถ้ามีเรื่องดีๆส่งมาอีกนะครับ  ขอขอบคุณอีกครั้ง</span></p>

	<h4>เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน</h4>
	<ul class="st-related-posts">
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/pics-of-cat-gang-soi-6-part-1" title="รูปหมู่แกงค์แมวซอย 6 (1) (July 26, 2009)">รูปหมู่แกงค์แมวซอย 6 (1)</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/cat-take-a-photo" title="พี่อ้วนถ่ายรูป (June 6, 2009)">พี่อ้วนถ่ายรูป</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/1-month-of-pee-aun-death" title="พี่อ้วนจากไป 1 เดือนเหมือนยังอยู่ (June 22, 2009)">พี่อ้วนจากไป 1 เดือนเหมือนยังอยู่</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/%e0%b8%9a%e0%b8%b8%e0%b8%8d%e0%b8%a1%e0%b8%b2-%e0%b8%9a%e0%b8%b8%e0%b8%8d%e0%b8%9e%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%9a%e0%b8%b8%e0%b8%8d%e0%b8%9e%e0%b8%b2" title="บุญมา : บุญพามาแล้วบุญพาไป (November 10, 2008)">บุญมา : บุญพามาแล้วบุญพาไป</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/how-a-bad-cat-become-a-good-cat" title="ไอ้เกเร : ผู้ร้ายที่กลายเป็นพระเอก (November 10, 2008)">ไอ้เกเร : ผู้ร้ายที่กลายเป็นพระเอก</a> (2)</li>
</ul>

]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://catthai.catinmind.com/nongmook-the-cat-we-miss/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>5</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ฝุดฟุ่ง</title>
		<link>http://catthai.catinmind.com/%e0%b8%9d%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%9f%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%87</link>
		<comments>http://catthai.catinmind.com/%e0%b8%9d%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%9f%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%87#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 27 May 2008 19:23:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator></dc:creator>
				<category><![CDATA[แมวของผู้อ่าน]]></category>
		<category><![CDATA[การเลี้ยงแมว]]></category>
		<category><![CDATA[สมภาร  แก่นลาด]]></category>
		<category><![CDATA[เล่าเรื่องแมว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.cathomethai.com/?p=29</guid>
		<description><![CDATA[ 

ผู้อ่านเล่าเรื่อง  : เล่าโดย  สมภาร แก่นลาด
&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.
เมื่อปี 2549 ได้ลูกแมวมาเลี้ยงตัวหนึ่ง อายุซัก 2 เดือน ตัวผอมๆสีเหลือง หางงอ ขี้ตากรัง แววตาแห้งแล้งน่าสงสาร คนเอามาให้บอกว่ามันหลุดจากถุงปุ๋ยก้นขาดที่เจ้าของเขาใส่ครอบครัวแมวไปโผด (เอาไปปล่อยทิ้ง) จึงเรียกชื่อมันว่า “ไอ้ขี้ตา”
ไอ้ขี้ตามีนิสัยหวงของกินอย่างมากคงเป็นเพราะอดอยากมาก่อน เวลาให้ปลาตาแกจะรีบตะปบไว้ในอุ้งมือ ทำเล็บกางๆโอบไว้ ทำตาขวางมองซ้ายขวา ขู่ฮื่อๆ ทั้งที่อยู่ตัวคนเดียว ดูแล้วทั้งขำทั้งหมั่นไส้ ถ้าชิ้นใหญ่หน่อยคาบเดินไม่ไหวก็ลากถอยหลังไปนั่งกินใต้เก้าอี้อย่างหวาดระแวง

ผ่านไปสักเดือนหนึ่ง ไอ้ขี้ตาโตขึ้น อ้วนกลม ขนฟูน่ารัก กลายเป็นขวัญใจของเด็กๆแถวบ้าน นิสัยเดิมหายไปเกือบหมด ไม่หวงของแล้ว ได้นิสัยใหม่มาแทนคือชอบตด ที่รู้เพราะเวลาเล่นด้วย ถ้าจับยกสูงหรือนอนหงายขยำพุงจะได้กลิ่นปลาทูแรงๆโชยมาเลย บางทีมีเสียง&#8221;ฝูด&#8221;แถมมาด้วย
เออ แมวนี่ก็ตดเก่งนะ พี่แกปล่อยตามสบายไม่มีกั๊กเลย
ขี้ตาจึงได้ชื่อใหม่ ตั้งให้ว่า&#8221;ฝุดฟุ่ง&#8221; แปลว่าอะไรก็ไม่รู้ เอามาจากชื่อแมวของคุณจุลินทร์ ศรีสะอาด ในหนังสือเล่มโปรดเรื่อง “คูณดอกสุดท้าย” ถ้าคนถามก็บอกว่าแปลว่า &#8220;แมวอุ่น&#8221; เพราะฝุดฟุ่งเป็นแมวที่เด็กๆแย่งกันกอดนอนในหน้าหนาว
ฝุดฟุ่งถูกรถทับตายเมื่อกำลังจะเป็นหนุ่ม กว่าจะเจอก็ตัวเย็นชืดเสียแล้ว นับเป็นวันที่เศร้ามากวันหนึ่ง แต่พยายามทำหน้าเหมือนว่าช่างมันเถอะคงเป็นบุพกรรมของมัน
แมวที่เลี้ยงตัวต่อมาก็ตั้งชื่อฝุดฟุ่งอีกให้เหมือนว่าฝุดฟุ่ง(1) ยังอยู่.
&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;..
เกี่ยวกับผู้เขียน: 
สมภาร แก่นลาด เป็นคนอีสานร้อยเปอร์เซ็น์ต์ทั้งร่างกายจิตใจ ทำมาหากินอยู่มัญจาคีรี ขอนแก่น [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p> </p>
<p><em><a href="http://cathome.kosolnet.com/wp-content/uploads/2008/11/tigercat.bmp"><img class="alignleft size-full wp-image-48" style="margin: 20px 15px; border: 0px;" title="tigercat" src="http://cathome.kosolnet.com/wp-content/uploads/2008/11/tigercat.bmp" alt="" width="215" height="150" /></a></em><br />
<span style="color: #008080;"><strong>ผู้อ่านเล่าเรื่อง  :</strong> เล่าโดย  สมภาร แก่นลาด<br />
</span>&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.</p>
<p><strong>เมื่อปี 2549 ได้ลูกแมวมาเลี้ยงตัวหนึ่ง อายุซัก 2 เดือน ตัวผอมๆสีเหลือง หางงอ ขี้ตากรัง แววตาแห้งแล้งน่าสงสาร </strong>คนเอามาให้บอกว่ามันหลุดจากถุงปุ๋ยก้นขาดที่เจ้าของเขาใส่ครอบครัวแมวไปโผด (เอาไปปล่อยทิ้ง) จึงเรียกชื่อมันว่า “ไอ้ขี้ตา”</p>
<p>ไอ้ขี้ตามีนิสัยหวงของกินอย่างมากคงเป็นเพราะอดอยากมาก่อน เวลาให้ปลาตาแกจะรีบตะปบไว้ในอุ้งมือ ทำเล็บกางๆโอบไว้ ทำตาขวางมองซ้ายขวา ขู่ฮื่อๆ ทั้งที่อยู่ตัวคนเดียว ดูแล้วทั้งขำทั้งหมั่นไส้ ถ้าชิ้นใหญ่หน่อยคาบเดินไม่ไหวก็ลากถอยหลังไปนั่งกินใต้เก้าอี้อย่างหวาดระแวง</p>
<p><span id="more-16"></span></p>
<p>ผ่านไปสักเดือนหนึ่ง ไอ้ขี้ตาโตขึ้น อ้วนกลม ขนฟูน่ารัก กลายเป็นขวัญใจของเด็กๆแถวบ้าน นิสัยเดิมหายไปเกือบหมด ไม่หวงของแล้ว ได้นิสัยใหม่มาแทนคือชอบตด ที่รู้เพราะเวลาเล่นด้วย ถ้าจับยกสูงหรือนอนหงายขยำพุงจะได้กลิ่นปลาทูแรงๆโชยมาเลย บางทีมีเสียง&#8221;ฝูด&#8221;แถมมาด้วย</p>
<p>เออ แมวนี่ก็ตดเก่งนะ พี่แกปล่อยตามสบายไม่มีกั๊กเลย</p>
<p>ขี้ตาจึงได้ชื่อใหม่ ตั้งให้ว่า&#8221;ฝุดฟุ่ง&#8221; แปลว่าอะไรก็ไม่รู้ เอามาจากชื่อแมวของคุณจุลินทร์ ศรีสะอาด ในหนังสือเล่มโปรดเรื่อง “คูณดอกสุดท้าย” ถ้าคนถามก็บอกว่าแปลว่า &#8220;แมวอุ่น&#8221; เพราะฝุดฟุ่งเป็นแมวที่เด็กๆแย่งกันกอดนอนในหน้าหนาว</p>
<p>ฝุดฟุ่งถูกรถทับตายเมื่อกำลังจะเป็นหนุ่ม กว่าจะเจอก็ตัวเย็นชืดเสียแล้ว นับเป็นวันที่เศร้ามากวันหนึ่ง แต่พยายามทำหน้าเหมือนว่าช่างมันเถอะคงเป็นบุพกรรมของมัน</p>
<p>แมวที่เลี้ยงตัวต่อมาก็ตั้งชื่อฝุดฟุ่งอีกให้เหมือนว่าฝุดฟุ่ง(1) ยังอยู่.</p>
<p>&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;..</p>
<p><strong>เกี่ยวกับผู้เขียน: </strong><br />
<strong>สมภาร แก่นลาด</strong> เป็นคนอีสานร้อยเปอร์เซ็น์ต์ทั้งร่างกายจิตใจ ทำมาหากินอยู่มัญจาคีรี ขอนแก่น ภูมิใจในความเป็นอีสาน ชอบเลี้ยงแมวพอๆกับชอบอ่านหนังสือ โดยเฉพาะประเภทวรรณกรรมที่เขียนโดยคนอีสาน เขียนเรื่องขึ้นมาเพื่อเล่าสู่กันฟัง ตามประสาคนรักแมว</p>

	<h4>เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน</h4>
	<ul class="st-related-posts">
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/how-a-bad-cat-become-a-good-cat" title="ไอ้เกเร : ผู้ร้ายที่กลายเป็นพระเอก (November 10, 2008)">ไอ้เกเร : ผู้ร้ายที่กลายเป็นพระเอก</a> (2)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/story-of-boonchu-the-kitten" title="เรื่องของบุญชู (June 18, 2009)">เรื่องของบุญชู</a> (2)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/%e0%b8%9b%e0%b9%8b%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%ad%e0%b8%99" title="ป๋าดอน (November 10, 2008)">ป๋าดอน</a> (0)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b9%82%e0%b8%a3%e0%b9%88-%e0%b8%8b%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%b9%e0%b9%84%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%a5%e0%b8%b9%e0%b8%81%e0%b8%ad%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%99" title="ทาโร่ ซามูไรแม่ลูกอ่อน (November 10, 2008)">ทาโร่ ซามูไรแม่ลูกอ่อน</a> (5)</li>
	<li><a href="http://catthai.catinmind.com/%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b8%81%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%87" title="กลับมาอีกครั้ง (November 4, 2008)">กลับมาอีกครั้ง</a> (0)</li>
</ul>

]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://catthai.catinmind.com/%e0%b8%9d%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%9f%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%87/feed</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
