24 June 2009แมวระเบียง : เรื่องจากผู้อ่าน โดย “ป๋านิล”
.ผมมีเรื่องแมวมาเล่าครับ
บ้านผมเป็นทาวน์เฮาส์ ทุกบ้านจะมีระเบียงแคบๆ ซ้ายจรดขวา ดังนั้นตลอดแถวทาวน์เฮาส์จึงเป็นระเบียงยาวตลอด โดยมีผนังคอนกรีตกั้นเขตระเบียงแต่ละบ้าน ซึ่งแมวสามารถทำตัวอ่อนอ้อมผ่านได้สบายๆ จึงกลายเป็นเส้นทางลอยฟ้าของบรรดาแมวน้อยใหญ่ไปโดยปริยาย
หมู่บ้านมีทั้งหมาจรและแมวจร ในซอยบ้านผมมีหมาจรตัวหนึ่งซึ่งไม่เป็นมิตรกับแมว ดังนั้นแมวในซอยจึงนิยมเส้นทางลอยฟ้ามากกว่าเดินดิน บางบ้านก็ต่อเติมหลังบ้านบ้าง หลังคาโรงรถบ้าง เป็นการเพิ่มพื้นที่ใช้สอยแก่บรรดาแมวไปในตัว แมวจึงใช้ชีวิตเป็นชนชั้นสูงได้โดยสะดวก
ระเบียงที่ว่านี้แหละ เป็นที่มาของเรื่องแมวระเบียง เมื่อแมวที่ใช้เส้นทางลอยฟ้าเดินไปเดินมาหรือแวะนอนเล่นที่ระเบียงบ้านก็ไม่เคยไล่ ผมก็แบ่งอาหารให้กินกัน ด้วยเหตุนี้ครอบครัวแมวระเบียงครอบครัวหนึ่งจึงชอบใจบ้านผมเป็นพิเศษ
ครอบครัวแมวระเบียงที่ว่านี่ ตัวแม่ชื่อไอ้อ้วนครับ ที่ชื่อ “ไอ้อ้วน” เพราะมันตัวใหญ่กำยำล่ำสัน เห็นครั้งแรกผมนึกว่ามันเป็นตัวผู้จึงเรียกไอ้อ้วน ตอนนั้นมันมากับแมวรุ่นกระทงสุดหล่อลายเดียวกัน อีกตัวหนึ่งยังเป็นลูกแมวและดูจากท่าทีคิดว่าต้องเป็นลูกไอ้อ้วนแน่ๆ ผมยังนึกสรรเสริญเลยว่าไอ้พ่อแมวตัวนี้มีความรับผิดชอบสูงแฮะ
ต่อมาไอ้อ้วนอ้วนขึ้นไปยอมหยุด อ้วนจนผิดสังเกต ดูไปดูมาจึงรู้ว่า เป็นแมวท้อง นั่นแหละจึงรู้ว่าเป็นตัวเมีย เป็น คุณสุภาพสตรีตุ้ยนุ้ยแหละครับ เคยเรียกไอ้อ้วนแล้วก็จึงเลยตามเลย
เวลาไอ้อ้วนเจอผมมันก็หันหน้าป๊ะกันตลอด ไม่เคยสะบัดตูดใส่ซักที พอท้องแก่ก็จะหายไปคลอดสักระยะหนึ่ง แล้วค่อยคาบลูกมาเข้าเนิร์สเซอรี่ที่ระเบียงบ้านผม ต่อมามีอยู่ครอกนึงที่มันเลือกมาคลอดที่ระเบียงบ้าน ผมเลยได้เห็นแมวออกลูกอย่างจะจะ แต่มันคงเห็นว่าผมจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องพยายามจะถ่ายรูปนาทีชีวิตอยู่ได้ ครอกหลังๆ ก็เลยใช้บริการเนิร์สเซอรี่อย่างเดียว
ไอ้อ้วนเป็นแม่พันธุ์ชั้นดี ท้องได้เรื่อยๆ มีลูกแต่ละครอกไม่เกิน 3 ตัว เลี้ยงลูกเก่ง อ้วนท้วนน่ารักทุกครอก ถ้านับรุ่นกระทงสุดหล่อเป็นครอกแรกละก้อ ที่อยู่ตรงระเบียงตอนนี้ก็เป็นครอกที่ 8 แล้วครับ ที่เห็นในภาพคือลูกครอกที่ 5 ส่วนไอ้ตัวโตที่มาแย่งน้องกินนมคือครอกที่ 4 แสบไหมล่ะนี่
ผมถ่ายรูปลูกแมวแต่ละครอกไว้แต่ถ่ายไปถ่ายมาชักเบื่อ เพราะครอกไหนก็มีแค่สองลายเท่านั้น คือลายเสือสีดำที่มีด่างขาว กับลายเสือขาว (ตอนเด็กลายจะจางๆ เข้มที่หางกับหูเท่านั้น) ถ้าตัวไหนเชื้อแม่แรงก็จะปากมอมด้วย
มีเรื่องที่น่าชื่นชมก็คือ ไอ้อ้วนมีระบบจัดการที่อยู่อาศัยได้ดีเยี่ยม โดยในเขตระเบียงอนุญาตให้ลูกพักอาศัยแค่ 2 ครอกหลังสุดเท่านั้น (ผมเคยเห็นมันตบลูกครอก 3 กระเจิงเพื่อรักษากฎมาแล้ว) แมวระเบียงบ้านผมก็เลยเป็นครอบครัวเล็กๆ มาตลอด แต่ก็เคยมีที่ลูกของไอ้อ้วนที่เป็นแมวแก่แดด ตั้งท้องไล่ๆ กับแม่ พอคลอดแล้วก็คาบมาเข้าเนิร์สเซอรี่ที่ระเบียงด้วยกัน น้องดูดนมพี่ หลานดูดนมยายมั่วไปหมด ตอนนั้นจำนวนรวมทั้งลูกแมวด้วย 9 ตัว แต่พอโตไอ้อ้วนก็ใช้มาตรการเดิม ระบายความแออัดด้วยการตบลูกที่โตแล้วให้ออกไปจาระเบียงแคบๆนั้น
ผมเคยปรึกษากับแฟนว่าน่าจะจับไอ้อ้วนไปทำหมัน แต่ลูกบอกว่าอย่าเลย เพราะอยากมีลูกแมวไว้เล่นด้วยเรื่อยๆ ไอ้อ้วนเป็นแมวนิสัยดี ใจเย็น ไม่กัด ไม่หวงลูก ทั้งยังอาจมีปัญหาใหญ่คือตอนพักฟื้นหลังทำหมัน จะปล่อยมันโดดไปมาตามระเบียงก็อันตราย จะเอาเข้ามาดูแลในบ้านก็ไม่ได้เพราะเกรงใจแมวประจำบ้าน.
แมวประจำบ้านผมร้ายจริงๆ ครับ ผมเคยเอาแมวอื่นเข้าบ้านหนเดียวเข็ดจนตาย ไว้ค่อยนินทามันวันหลังแล้วกัน วันนี้อ่านเรื่องแมวระเบียงไปพลางก่อน ขอบคุณและสวัสดีครับ.
เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน
Tags: ป๋านิล, ลูกแมว, แมว, แมวริมระเบียง
