16 July 2009แมวหมู่
เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า บุญชูลูกแมวที่คนเอามาปล่อยที่บ้านพร้อมแผลที่ก้นซึ่งสันนิษฐานว่าถูกรถทับ [อ่านเรื่องบุญชูที่นี่] ตอนนี้แผลยังไม่หายดี เกิดอักเสบเป็นหนองขึ้นมา จึงต้องจับทายา บุญชูคงเจ็บแผลจึงดิ้นพร้อมกับส่งเสียงร้องโวยวาย
บรรดาแม่บุญธรรมและพี่บุญธรรมของบุญชู ประกอบด้วยแม่เสือ แม่สวย พี่แพนด้า พี่ขวานฟ้า ต่างวิ่งเข้ามารุมกันใหญ่ โดยเฉพาะแม่สวยซึ่งเป็นแม่บุญธรรมที่บุญชูสนิทกว่าแม่เสือ เพราะคลอเคลียกันอยู่เสมอๆ ทั้งยังให้ดูดนมเหี่ยวๆ (แหะๆ นมเหี่ยวๆน่ะสิ เพราะแม่สวยไม่มีลูกอ่อน) คงรักบุญชูเสมอลูกตัวเอง มาไม่มาเปล่าทั้งกัดทั้งข่วนป๋าให้ปล่อยบุญชู
ป๋ากำลังทายาให้บุญชูอยู่ น้ำหวานช่วยจับขาบุญชูไว้ พลางเอาสำลีชุบยาส่งให้ป๋า มามี้ก็ยืนส่งเสียงเชียร์อยู่ใกล้ๆ ทั้งยังคอยร้องบอกไม่ให้บรรดาเหมียวๆเข้ายุ่ง แต่ แหม เหมียวๆไม่ฟังคำสั่งของมามี้สักตัวเลยแฮะ
แม่สวยข่วนป๋าจนได้แผล ป๋าเลยเอามือตบหัวแม่สวยไปทีหนึ่ง บอกว่าอย่ายุ่ง ใส่ยาให้บุญชูอยู่ เท่านั้นแหละ แม่สวยก็เดินหลบไป
กว่าจะใส่ยาเสร็จก็ทุลักทเล เสร็จแล้วบุญชูก็เดินงอนตุ๊บป่องไป ตัวอื่นๆก็แยกย้ายไปอยู่ในส่วนของตน ป๋ามองหาแม่สวยไม่เห็น เรียกก็ไม่มา ถามมามี้ก็บอกว่าไม่รู้เดินไปทางไหน เพราะมัวแต่ดูการใส่ยาให้บุญชูอยู่
ป๋าเดินหารอบบ้านก็ไม่มี จึงนึกได้ว่าคงไปอยู่ใต้โต๊ะตรงมุมบ้านที่ป๋าเอาผ้าใบคลุมไว้ให้เหมียวๆใช้ หลบฝน ปรากฏว่าแม่สวยไปนอนอยู่ในนั้น พอป๋าเปิดผ้าใบโผล่หน้าไปดูก็แยกเขี้ยวขู่
ป๋าเลยพุดด้วยว่า ป๋าขอโทษนะแม่สวย ตอนนั้นมันอลม่านป๋าเลยทำอย่างนั้น เพราะต้องการใส่ยาให้บุญชู ป๋าไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายแม่สวยหรอกน่ะ
ต้องอุ้มออกมานั่งที่ม้าหิน ลูบหัว นวดตัวสักพัก คุยด้วยสักครู่ แม่สวยจึงกลับคืนมาเหมือนเดิม พอปล่อยลงพื้นก็เอาหน้ามาถูขากางเกงป๋า
อย่างนี้ค่อยดีขึ้นมาหน่อย นึกว่าจะโกรธป๋าไปซะแล้วนะแม่สวย
เรื่องนี้คงพอจะเป็นอุทาหรณ์ให้คนเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวได้รู้ว่า สัตว์เลี้ยงเขาก็มีหัวจิตหัวใจเหมือนกัน ต้องดูแลเอาใจใส่เขาด้วย อย่าปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม ถ้าหากไม่พร้อมจะดูแลเขาก็อย่าเลี้ยงเสียดีกว่า เพราะจะทำให้เขาเป็นทุกข์ เป็นการเบียดเบียนสัตว์ทางอ้อมเหมือนกัน
ที่บ้านของพ่อแมว แม้จะไม่ได้เลี้ยงแบบผู้ดีที่มีอันจะกินเหลือเฟือ แต่ก็ไม่ให้อด ไม่ให้ขาดความอบอุ่น ตอนเช้าก่อนออกจากบ้านก็มานั่งคุยกับเหมียวๆ ซึ่งเข้ามารุมกันซ้ายขวา ตอนค่ำก่อนจะอาบน้ำก็มานั่งคุยด้วย บางทีก็เอาของกินมาแจก เจ้าแพนด้ารู้แกว ชอบมาร้องเรียกเหมียวๆ
“แพนด้าเห็นหน้าป๋าเรียกหาแต่อาหารมื้อพิเศษ” มามี้เคยพูดกับน้ำหวาน เป็นนัยๆว่า แพนด้ามันตะกละ (ป๋าตีความคำพูดของมามี้เอาเอง ซึ่งแพนด้าก็ตะกละจริงๆ กินทุกอย่างแม้กระทั่งขนมปังหรือปาท่องโก๋)
เห็นไหมล่ะว่าหัวเรื่องนี่น่ะถูกต้องตรงจริง เพราะที่บ้านนี้แมวรุมจริงๆ รุมทั้งภาวะปกติและภาวะฉุกเฉินดังเช่นที่เข้ามารุมตอนทายาให้บุญชู
แต่ตอนนั้นน่าจะเรียกว่าม็อบแมว เป็นม็อบที่มีหลายสีและสลายตัวไปในไม่กี่นาที ประเทศเอ๊ย…บ้านจึงกลับเข้าสู่ความสงบไม่ได้รับผลกระทบใดๆจากม็อบ
อ้าว เริ่มเรื่องแมวกลับมาจบเรื่องม็อบ วอนซะแล้วมั้ยนี่ แหะๆ.
Momay
17 September 2009, 9:33 pm
ชอบการดูแลคุณป๋าของบูญชูค่ะ เพราะว่าดิฉันคนหนึ่งก็ชอบคุยกับแมวไม่ว่าจะเป็นเวลาทุกร์หรือสุข พอเมื่อดิฉันเห็นพวกเค้าก็จะมีแต่รอยยิ้มบนใบหน้าของอิฉันทันที่เลยค่ะ ไม่รู้ซิเพราะเวลาอยู่กับพวกเค้าที่ไรแล้วมันทำให้ดิฉันมีความเบิกบาน และสดชื้นอย่างอธิบายไม่ได้เลย เวลาไปไหนใกล้ๆก็จะกังวลและเป็นห่วงพวกเค้าเป็นอย่างมากแถบจะไม่สนุกเลยถ้าออกไปเที่ยวที่ไหนใกล้ๆหลายวัน
อยากนำรูปของน้องเหมี่ยวลงแต่ไม่ทราบว่าต้องทำอย่างไรละค่ะ
พ่อแมว
18 September 2009, 3:10 pm
ขอบคุณครับ Momay
ส่งเรื่อง ส่งรูปมาลง ส่งปที่ anusim@hotmail.com นะครับ ช่วยแจ้งสักนิดว่า เรื่องและรูปแมว
รออยู่นะครับ ส่งไปไวๆ อยากเห็นเหมือนกัน
ขอบคุณครับ
Momay
19 September 2009, 9:25 pm
ขอบคุณค่ะ เดี่ยวขอเขียนและขอเรียบเรียงก่อนนะค่ะเพราะกลัวเขียนผิดนะค่ะ อายเค้าเกิดเป็นคนไทยแต่เขียนภาษาไทยตกๆเกินๆ อิฉันเป็นบ่อยมากค่ะ อิ อิ
ขอเวลานิดหนึงนะค่ะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
ป๊ากะม๊าandแมมกะนี่
5 November 2009, 10:47 pm
ชอบอ่านเรื่องแมวที่พ่อแมวเขียนค่ะ อ่านแล้วได้อารมณ์ดี(หลากหลายอารมณ์ บางที่อ่านจบก็อมยิ้ม ขำๆ กับเรื่องแมวๆ ค่ะ)ขอสมัครเป็นแฟนพันธุ์แท้ทาสแมวด้วยนะค๊ะ ที่บ้านมีแมวอยู่ 2 ตัว กำลังจะอุปการะเพิ่มอีก 2 ตัวค่ะ เป็นแมวที่เค้าให้มาค่ะ สงสารก็เลยรับมาเลี้ยง ตอนนี้ก็กำลังคิดชื่อแมวอยู่ค่ะ ยังสรุปไม่ได้ว่าจะให้ชื่ออะไรดี …