5 November 2008ตูบซีเมนต์กลางป่าตึกที่มีฝูงแมวน้อยวิ่งเล่น

 ตูบที่ผมได้อาศัยอยู่กับลูกและเมียนั้น เป็นตูบขนาดเล็กที่อยู่ในชุมชนตูบซึ่งเรียกกันว่าหมู่บ้านจัดสรร  อยู่ห่างจากถนนใหญ่เข้าไปในก้อนซอยนับเป็นกิโลเมตร  ผู้อาศัยที่ชุมชนตูบแห่งนี้ หากไม่มีรถยนต์ใช้เองก็ต้องอาศัยมอเตอร์ไซค์รับจ้างราคาเที่ยวละ 8 บาทในตอนกลางวัน หลังสามทุ่มไปจนถึงตีห้าราคา 10 บาท ถ้าไม่ใช้มอเตอร์ไซค์ก็ไปกับรถสองแถว ราคา 5 บาท
 

ผมอยู่ตูบแห่งนี้มา 15 ปีกว่าแล้ว  เป็นตูบซีเมนต์  ล้อมรอบด้วยตูบซีเมนต์อื่นๆขนาดเดียวกันทั้งสี่ทิศ  เมื่อยามเช้าในวันหยุด ผมชอบชงกาแฟออกมนั่งจิบที่ม้านั่งใต้ชายคาตูบ  อ่านหนังสือพิมพ์  บางครั้งก็มีปลาท่องโก๋แกล้ม บางครั้งก็ขนมปังทาแยม  หลายๆครั้งกินกาแฟเพียวๆ 

ผมรักและผูกพันกับตูบซีเมนต์นี้  เพราะเป็นน้ำพักน้ำแรงของผมกับเมีย เป็นที่บังแดดบังฝนให้ลูกที่กำลังเติบโต  ที่สำคัญ ลูกก็รักตูบหลังนี้ที่เขาเรียกว่าบ้าน  ลองแหย่ๆถามดูว่าจะย้ายบ้านใหม่ ไปซื้อหลังใหม่ที่ดีกว่าเดิม เขาบอกว่า ไม่ไปเด็ดขาด จะอยู่บ้านหลังนี้ เพราะที่นี่เป็นบ้านเกิดของเขา 

 

 

ผมจึงดีใจที่ลูกรักบ้านของเขาหรือตูบของพ่อ  ดีมาก ดีจริงๆ  ที่สำคัญ ถ้าลูกเกิดเห็นดีเห็นงามอยากมีบ้านหลังใหญ่ใหม่เหมือนที่พ่อโม้  แล้วพ่อจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน  เพราะไม่มีปัญญาทำตามที่โม้แหลกให้ลูกฟัง

 

 

 <<พ่อแมวกับเหล่าแมวน้อยที่เป็นหนุ่มสาวไปแล้ว

 

 

 

เมื่อลูกแสดงความรักความผูกพันที่เขามีต่อบ้านของเขาตูบของพ่อ ผมนึกถึงสมัยเด็กๆที่อาศัยอยู่ในตูบ หลังคามุงด้วยใบตองชาดที่พ่อเอามามัดติดกันเป็นแผ่นยาวๆ  ฝาตูบก็กั้นด้วยใบตองชาดแบบเดียวกับที่มุงหลังคา พื้นบางส่วนปูด้วยฟากไม้ไผ่ เวลาเดินก็ยวบยาบดังออดแอด  บางส่วนปูด้วยไม้กระดาน  ค่อยดีหน่อยเพราะเดินได้ไม่อ่อนยวบ ไม่มีเสียงดัง  พอหน้าฝนถ้าฝนตกหนักๆ หลังคาก็รั่ว  ต้องหอบผ้าย้ายที่นอนกันจ้าละหวั่น

 

 

ผมอยู่ตูบหลังนี้จนอายุหลายขวบปี  ผมรักตูบของผมมาก  อยู่ในตูบแล้วรู้สึกเป็นสุขแบบเด็กๆ ตอนกลางคืนผมชอบนอนกับพ่อ  ซุกใต้รักแร้พ่อ  สูดกลิ่นอันหอมหวนจนหลับไปทุกคืน  ใครจะว่าอย่างไรก็ตาม กลิ่นรักแร้พ่อหอมที่สุดสำหรับเด็กน้อยวัยหกเจ็ดขวบ 

 

 

เมื่อพ่อรื้อตูบย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่ที่ไม่ใช่ตูบ ผมไม่อยากไปเลย  รักตูบ เสียดายตูบจนต้องร้องไห้เสียน้ำตาให้ตูบไปหลายวัน

 

 

อยู่บ้านหลังใหม่ถึงจะใหญ่กว่าเดิมและแข็งแรงกว่าตูบก็ไม่เหมือนอยู่ตูบ  พื้นบ้านสูงจากพื้นมากเกินไป ต้องขึ้นบันใดหลายขั้น  ไม่เหมือนอยู่ตูบที่พื้นสูงแค่หัวเอวของพ่อเป็นอย่างมาก  ผมปีป่ายขึ้นลงได้อย่างสะดวก ที่สำคัญ ผมลงไปเล่นกับหมาของเราหลายตัวที่อยู่ข้างล่างได้ทุกเวลา  แค่กระโดดตุ้บลงไปทีเดียวเท่านั้นก็ได้คลุกฝุ่นกับไอ้หมอก อีเทบ และลูกของมันแล้ว

 

 

ตอนนี้ผมอยู่กรุงเทพฯ อยู่ตูบซีเมนต์กับลูกและเมีย  เป็นตูบชั้นเดียวติดพื้นดิน  ผมไม่ได้เลี้ยงหมาแต่เลี้ยงแมวแทน ขณะที่ผมนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์  แมวน้อยบางตัวก็ขึ้นมาเล่นบนโต๊ะกับผม บางตัวก็วิ่งเล่นที่พื้นรอบๆตัวบ้าน กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันสนุกสนานตามประสาแมวเด็กๆ

 

 

บางครั้ง ผมคิดถึงพ่อ แม่ กับตูบของเราเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว  ลูกสาวผมเหมือนผมตอนเด็กๆอยู่หลายส่วน เช่น ชอบดมรักแร้พ่อ  ไม่อยากย้ายบ้านไปไหน  ชอบเล่นกับแมวเหมือนที่ผมเคยชอบเล่นกับหมา  บางวันก็อุ้มลูกแมวไปนั่งเล่นบนเปล  สนุกสนานทั้งคนทั้งแมว

 

 

ผมนึกถึงพ่อ เมื่อก่อนโน้น พ่อก็คงรู้สึกเหมือนผมตอนนี้ คือเป็นเจ้าของตูบที่มีความสุขท่ามกลางฝูงหมาและลูก เหมือนผมตอนนี้ ที่เป็นเจ้าของตูบซีเมนต์ที่มีความสุขท่ามกลางฝูงแมวและลูก

 

 

พลันผมก็รู้สึกเหมือนลูก ไม่อยากไปจากตูบหลังนี้เลยสักนิด ผมมีความสุขในตูบติดดินที่มีฝูงแมวน้อยวิ่งเล่นอยู่รอบๆ

 

 

ลูกของผมก็เล่นกับฝูงลูกแมว และเมียผมนั้นทำกับข้าวอร่อย

 

 

ถึงไปอยู่ตึกสูงใหญ่ขนาดไหน ก็คงไม่มีความสุขเหมือนอยู่ตูบติดดิน.

 

…….

ตูบ คือ กระท่อม,เพิงพัก (ภาษาอีสาน)

 

 

เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน

• ไอ้เกเร : ผู้ร้ายที่กลายเป็นพระเอก (2)
• แมวระเบียง : เรื่องจากผู้อ่าน โดย “ป๋านิล” (0)
• แมวนาคู (0)
• เรื่องเศร้าของเจ้าแมวน้อย (1)
• หมู่แมว (0)

Tags: คนเลี้ยงแมว, ลูกแมว, แมว, แมวกับคน