แมวกับคน : เรื่องของแมวที่คนรักและคนที่รักแมว

<< เจ๊ “ทามะ” ใส่เครื่องแบบนายสถานีรถไฟหญิง โก้เริดจริงๆเจ๊
______________________________
อ่านข่าวนี้แล้ว ชาวทาสแมวทั้งหลายคงได้ยิ้มกันแก้มปริอีกหน เมื่อเป็นที่ประจักษ์ว่า เจ้านายของพวกเราคือแมวเหมียวนั้น หาใช่เป้นแค่แมวๆไม่ เพราะแมวทำได้หลายอย่าง มีวีรกรรมอันกล้าหาญมากมาย ปรากฏในที่ต่างๆทั่วโลก ล่าสุด ก็ที่ญี่ปุ่น สร้างความฮือฮาไม่แพ้ที่อื่นๆ นั่นคือเจ๊ทามะ ยอดแมวหญิง
หนังสือพิมพ์ผู้จัดการออนไลน์ วันที่ 26 พฤษภาคม 2551 ลงข่าวแมวสาวยอดอัจฉริยะของญี่ปุ่น ที่ได้เป็นนายสถานีรถไฟอย่างเต็มภาคภูมิ ใส่เครื่องแบบโก้หร่าน ทำให้คนสองขาอายม้วนต้วนไปเลย โดยอ้างจากสำนักข่าวเอเอฟพี รายละเอียดของข่าวมีว่า

ผู้อ่านเล่าเรื่อง  : เล่าโดย  สมภาร แก่นลาด
………………………………………………….
เมื่อปี 2549 ได้ลูกแมวมาเลี้ยงตัวหนึ่ง อายุซัก 2 เดือน ตัวผอมๆสีเหลือง หางงอ ขี้ตากรัง แววตาแห้งแล้งน่าสงสาร คนเอามาให้บอกว่ามันหลุดจากถุงปุ๋ยก้นขาดที่เจ้าของเขาใส่ครอบครัวแมวไปโผด (เอาไปปล่อยทิ้ง) จึงเรียกชื่อมันว่า “ไอ้ขี้ตา”
ไอ้ขี้ตามีนิสัยหวงของกินอย่างมากคงเป็นเพราะอดอยากมาก่อน เวลาให้ปลาตาแกจะรีบตะปบไว้ในอุ้งมือ ทำเล็บกางๆโอบไว้ ทำตาขวางมองซ้ายขวา ขู่ฮื่อๆ ทั้งที่อยู่ตัวคนเดียว ดูแล้วทั้งขำทั้งหมั่นไส้ ถ้าชิ้นใหญ่หน่อยคาบเดินไม่ไหวก็ลากถอยหลังไปนั่งกินใต้เก้าอี้อย่างหวาดระแวง

อนัญญา เหลืองประเสริฐ หรือชื่อที่รู้กันสั้นๆคือ กบ เจ้าของและเป็นเว็บมาสเตอร์เว็บไซต์ Catandkittenstory.com ที่กำลังคึกคักด้วยสมาชิกหลากหลายวัย ที่ผลัดกันเล่าเรื่องเกี่ยวกับแมวที่ตัวเองเลี้ยง เป็นเวทีแลกเปลี่ยนข้อมูล ข่าวสาร ความรู้เรื่องแมว และแน่นอน กบก็เป็นคนเลี้ยงแมวคนหนึ่งที่มีแมวหลายตัว เป็นหนึ่งใน “ทาสแมว” หรือ “คอแมว” หรือ “แมวมาเนีย” ตามแต่จะเรียกกัน…

จั่วหัวเรื่องซะเป็นฝรั่งไปเลย ก็ไม่มีอะไรมาก ยุคนี้เขานิยมตั้งหัวเรื่องเป็นภาษาฝรั่ง ก็เลยลองกับเขาบ้าง ทั้งๆที่ไม่ค่อยกระดิก ต้องอาศัยถามอาจารย์ดิ๊ก (Dictionary) อยู่เรื่อยแหละครับ เอาเป็นว่าตอนพิมพ์รวมเล่มเป็นหนังสือค่อนเปลี่ยนหัวเรื่องเป็นภาษาไทยก็แล้วกัน (หวังว่าจะได้พิมพ์อยู่หรอกน่า)
เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องของแมวตัวหนึ่งที่ชื่อจักจั่น ชื่อละมุนๆอย่างนี้อย่านึกว่าเป็นเพศเมียนะครับ จักจั่นเป็นแมวเพศผู้ ขนฟู สีเทาดำ เป็นแมวพันธุ์เปอร์เซียร์แต่ Generation ไหนก็ไม่ทราบ เท่าที่ดูน่าจะผ่านการผสมข้ามพันธุ์อยู่บ้าง เพราะลักษณะไม่เหมือนแมวเปอร์เซียร์ที่เห็นทั่วไป

ส้มโอ น้าหมู หนูแมว คือหนังสือแมวครับ หนังสือแมวในที่นี้ไม่ใช่หนังสือให้แมวอ่าน หรืออ่านให้แมวฟัง หรือ คู่มือเลี้ยงแมวนะจะบอกให้ อ้าว แล้วมันเกี่ยวกับแมวตรงไหนนิ dHเกี่ยวตรงที่ว่า หนังสือนี้เล่าเรื่องของน้าและหลานที่เกี่ยวพันกับแมว น้าไม่ชอบหน้าแมว อืมม์ ที่จริงก็ู้ไม่ชอบแมวทั้งตัวนั่นแหละ และทุกตัวด้วย แต่หลานเป็นคอแมว คืือรักแมวสุดชีวิต โดยหลานมีเหตุผลี่ว่า แมวเป็นสัตว์ที่แสนฉลาด กระโดดก็สวย แมวขนก็นุ่ม รักอิสระ สรุปแล้วอะไรๆก็ดูดีเหมือนตัวเขาเอง แน่นอนที่ว่าคุณน้าไม่ชอบแมว เพราะแมวไม่เชื่อฟัง นิสัยเหมือนหลานของตัวเองล่ะมั้ง

พบแมวอัจฉริยะหน้าตาแสนจะธรรมดานามว่า “อากุ้ย” สามารถร้องเหมียว ซึ่งฟังดูแล้วเหมือนเรียกชื่อตัวเองได้ ผู้เชี่ยวชาญคาด “อากุ้ย”เป็นเพียงแมวที่ผสมต่างสายพันธุ์ เดิมทีก็มีความเฉลียวฉลาดอยู่แล้ว เมื่อได้รับการกระตุ้นจากสิ่งเร้าภายนอก ก็จะแสดงเงื่อนไขการตอบสนองต่อสิ่งเร้านั้นด้วยการร้องออกมา

แมวตัวนั้น.. ตัวนี้ มีเยอะมากมาย ดูไปก็รัก รักมันทุกตัว
…….
ขอแปลงเนื้อร้องเพลง “แมลง” ของสาว ทาทา ยัง มาบรรยายความรู้สึกที่มีต่อบรรดาเจ้าเหมี๋ยวในภาพเขียนของศิลปิน ภาณุภณ จันทรีศรี สักนิดเพราะหลายคนที่เห็นภาพแล้วน่าจะรู้สึกไม่ต่างกัน
แม้จำนวนภาพที่เขาแขวนผนังให้ชมในนิทรรศการ “เห็นดี เห็นงาม” ระหว่างวันที่ 2 – 20 พฤษภาคม พ.ศ.2551 ณ หอศิลป์จามจุรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นิทรรศการแสดงเดี่ยวครั้งแรกของเขา จะมีมาเสิร์ฟสายตาผู้ชมทั้งห้องนิทรรศการ แต่ก็มากพอให้อดตั้งคำถามไม่ได้ว่า เขาพิสมัยอะไรนักกับสัตว์ชนิดนี้ นอกเหนือจากคำถามที่ผู้ชมทั้งตัวเล็กและตัวโตบางราย มักถามเอากับเขาว่า “วาดขนแมวยังไงครับ”
ภาณุภณลงมือเขียนภาพแมวภาพแรกเมื่อครั้งที่ยังเป็นนักศึกษาศิลปะ รั้วมศว.ประสานมิตร ความเครียดอันเนื่องมาจากต้องเร่งปั้นงานให้กับบริษัทเซรามิคส่งออกแห่งหนึ่งให้เสร็จทันเวลา ทำให้เขาหาทางปลดปล่อยอารมณ์ของเอง ด้วยการออกไปเดินเล่นและหามุมหย่อนใจชั่วคราว ก่อนที่จะกลับไปคร่ำเคร่งกับงานที่ยังค้างคา
ยามนั้นเขารู้สึกอิจฉาแมวของตัวเองซึ่งกำลังนอนหลับอยู่ตรงกำแพง และอยากจะกลายร่างเป็นมันบ้าง ขณะเดียวกันก็พยายามทำลายความสุขของมันด้วยการปลุกให้มันตื่นและหาสารพัดวิธีแกล้งให้มันเกิดอาการทุกข์ร้อนอย่างเขาบ้าง
“อิจฉาในความสบาย ที่มันไม่ต้องยึดติดกับเวลาเหมือนเรา มันช่างมีความอิสระ นึกอยากจะทำอะไรเวลาไหนก็ได้ ซึ่งเวลานั้นผมอยากจะเป็นเหมือนมันบ้าง”

เจ้าตัวเล็กหน้าตาบ้องแบ้วที่เรียกว่าแมว ยืนเกาะลูกกรงอยู่บ้าง นอนหลับอุตุอยู่บ้าง ปากแดงอมชมพู ขนยาวปุกปุยก็มี ขนสั้นมันเรียบก็มี ดูแล้วน่ารักน่าน่าอุ้ม คนที่ต้องการลูกแมวไปเลี้ยงเห็นแล้วนึกรักในทันที ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเอาตัวไหนดี ดูแล้วดูอีก มองแล้วมองอีก ขออุ้มขอจับด้วยความทะนุถนอม ชื่นชมดมหอม ปากก็ส่งเสียงแสดงความรักเจ้าลุกแมวน้อย ในที่สุดก็ตัดสินใจซื้อ นำกลับไปเลี้ยงที่บ้านด้วยใจเป็นสุข

เจ้าลูกแมวยังตาพริ้มด้วยความเป็นสุข บัดนี้มันมีเจ้าของแล้ว มีคนที่รักมันพร้อมจะเลี้ยงมันจนกว่าจะหมดอายุขัยของแมว ซึ่งเฉลี่ยแล้วอยู่ในระหว่าง 10-15 ปี ตัวที่ทำบุญมาหนักๆอาจอยู่ได้ถึง 20 ปี แต่คงน้อยเต็มที
นั่นย่อมเป็นความสุขอันลึกล้ำของทั้งแมวทั้งคนที่ผูกพันกันได้ยาวนานปานนั้น เวลา 15 หรือ 20 ปีแม้เพียงไม่ถึงเสี้ยวเมื่อเทียบกับอายุของจักรวาล แต่สำหรับคนกับแมว เป็นเวลาไม่น้อยเลย
และคงเป็นเวลาที่นานขึ้นสำหรับแมวหลายๆตัวที่อายุของมันยืนยาว แต่ความรักของเจ้าของนั้นสั้นนัก ดังเช่น เจ้าแมวหนุ่มตัวนี้…

ทองม้วนเป็นแมวหนุ่มบึกบึน รูปร่างใหญ่ หางสั้นและม้วนปลายเป็นก้อนกลม จึงชื่อว่าทองม้วน สีดำแถบขาว หน้าตาดูไม่หล่อ แต่เร้าใจ ขนเรียบเป็นมัน
ทองม้วนเป็นพี่น้องกับสงสัย แต่ก่อนเคยเดินเคียงคู่กัน ดูแล้วสงสัยหล่อกินขาด เพราะสงสัยนั้นหุ่นเพรียว หางยาวเรียวสวยงาม หน้าตาก็ไม่ขมุกขมอมเหมือนทองม้วน หลังจากสงสัยออกจากบ้านไป ทองม้วนก็กลายเป็นเจ้าพ่อปกครองบ้านแมวแทน
ยังสรุปไม่ได้ว่า การที่สงสัยต้องออกจากบ้านไปนั้น เป็นเพราะทองม้วนหรือไม่ เนื่องจากก่อนที่สงสัยจะหายตัวไป เคยทะเลาะกับทองม้วน จึงอาจเกิดแย่งชิงอำนาจกันขึ้น ทองม้วนอาจทำรัฐประหารโค่นล้มสงสัยลงไปแล้วครองอำนาจเอง เนื่องจากการครองอำนาจร่วมกันนั้นอาจทำให้ทำอะไรไม่สะดวก จึงจำเป็นต้องยึดอำนาจไว้แต่ผู้เดียว หากเป็นเช่นนั้นก็แสดงว่า ไม่เพียงแต่เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้เท่านั้น แมวสองตัวก็อยู่ร่วมกันไม่ได้เช่นเดียวกับเสือ
ทองม้วนจึงครอบครองอาณาจักรบ้าแมวมาจนบัดนี้ ท่องเที่ยวอยู่ภายในซอยอย่างสบายอารมณ์ หลังๆมาหายหน้าออกจากบ้านไปครั้งละหลายวัน คงล้ำไปซอยอื่นด้วย อาจจะแผ่ขยายอาณาจักรพระเจ้าทองม้วนออกไปยังดินแดนซอยอื่นด้วย
ทองม้วนเป็นแมวที่มีกำลังเหลือเฟือ ส่งเสียงหง่าวได้ตลอดเวลา ปรากฏว่าลูกแมวที่เกิดใหม่มีสีสันลวดลายเหมือนทองม้วนอยู่ทุกรุ่น เกิดมา เติบโตแล้วก็แยกย้ายออกจากบ้านไปเกือบหมด ชวนให้สงสัยว่า ทองม้วนอาจจะกำลังคิดการใหญ่ ผลิตทายาทแล้วส่งไปครองดินแดนซอยอื่นที่ตนยึดได้ ขยายอาณาจักรให้ใหญ่ออกไปจริงๆ

ตั้งแต่เด็กจนแตกเนื้อหนุ่ม สงสัยไม่เคยหายหน้าไปจากบ้านเลยสักวัน แม้แต่ตอนหง่าวๆติดสาวก็เพียงแค่ไปเช้า-เย็นกลับเท่านั้น แต่ในที่สุดสงสัยก็หายออกจากบ้านไป
เมื่อสงสัยหายตัวไป บ้านก็เงียบเหงาลงอย่างมาก เพราะไม่มีใครร้องทักทาย
สงสัยเป็นแมวสีขาวดำ ลูกของแม่เสือที่มาอาศัยชายคาบ้านอยู่ด้วย สงสัยมีพี่น้องซึ่งเป็นแมวตัวผู้ทั้งหมดสามตัว ลายเดียวกันทุกตัว แต่มีเพียงสงสัยเท่านั้นที่คุ้นกับคน อีกสองหนุ่มไม่เคยเข้าใกล้ คนเข้าไปหาทีไรเป็นอันวิ่งหนีอวดไข่ใบจิ๋วที่สีขาวข้างหนึ่งดำข้างหนึ่งซึ่งเมีเหมือนกันทุกตัว
สงสัยได้ชื่อมาจากนิสัยของตัวเอง นั่นคือเป็นแมวขี้สงสัย เห็นอะไรเป็นสงสัยไปหมด ตอนเป็นแมวเด็ก อายุสัก 3-4 เดือน แววขี้สงสัยฉายชัด
แม่เสือซึ่งเป็นแม่ของสงสัยและพี่น้องอีกสองตัว หนีไปคลอดลูกที่ใดไม่รู้ได้ ตอนที่ลูกเล็กๆนั้น แม่เสือมากินอาหารแล้วหายไปอยู่กับลูก พอลูกโตจนวิ่งได้จึงพามาบ้าน
พี่น้องสองตัวหนีคน แต่สงสัยไม่หนี ชอบมาหาคน มาดม มาขย้ำ มาสะกิด เหมือนต้องการจะรู้ว่าเป็นอะไร
เมื่อเอาอะไรให้ ไม่ว่าจะเป็นของกิน ของเล่น สงสัยก็จะเอาเท้าเขี่ยแล้วก็ดมๆ จากนั้นก็ลองกัดดู ถ้าเป็นของกินก็กิน ถ้าเป็นของเล่นก็เล่น ของบางอย่างพอสำรวจดูแล้วไม่เป็นที่น่าสนใจ สงสัยก็จะเดินหนีไปเลย