10 November 2008บ้านของแมว ๓ : คู่รักคู่แค้น
บ้านตรงข้ามเลี้ยงหมา คุณยายเจ้าของบ้านอยู่กับคุณตา พร้อมลูกและหลานอีกหลายคน หลานคนเล็กเป็นผู้หญิงชื่อหนูอ๋อม เมื่อสองสามีภรรยาหนุ่มสาวย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ๆ หนูอ๋อมอายุสามสี่ขวบ ช่างสงสัย ชอบถามโน่นถามนี่อยู่ตลอดเวลา
คุณยายชอบเลี้ยงหมา แต่หมาไม่ค่อยอายุยืนนัก พอเลี้ยงโตเป็นหนุ่มเป็นสาวก็มีอันเป็นไปทุกตัว ด้วยเหตุที่มันชอบวิ่งออกไปถนนใหญ่กลางหมู่บ้านจึงถูกรถทับตาย ทั้งๆที่คุณยายก็พยายามดูแลเป็นอย่างดี แต่พอเผลอเข้าหน่อยเท่านั้นแหละ หมาหนุ่มวิ่งไปให้รถทับเสียแล้ว
สามีเคยตั้งข้อสงสัยให้ภรรยาฟังว่า ทำไมหมาบ้านอื่นก็มีออกเยอะแยะ วิ่งกันไปมาตามถนน แมวก็มีอีกตั้งมากมาย แต่ไม่ยักโชคร้ายเหมือนหมาบ้านคุณยาย
“ท่าทางบ้านคุณยายจะไม่ถูกโฉลกกับหมาแฮะ” สามีคาดเดาต่อ “น่าจะแบ่งแมวไปให้เลี้ยงบ้าง”
“ถึงไม่แบ่งคุณยายก็ช่วยเลี้ยงอยู่แล้วล่ะ” ภรรยาตอบ “แม่อ้วนแอบไปขอของกินอยู่บ่อยๆ”
ความจริงก็เป็นอย่างที่ภรรยาบอกนั่นแหละ คุณยายเล่าให้ทั้งสองฟังว่า บางวันแม่อ้วนจะลอดประตูเข้าไปร้องเหมียวๆ มองหน้า ทำตาละห้อย คุณยายต้องเอาปลาทู หมูปิ้ง ไก่ย่าง หรืออะไรอื่นที่มีติดบ้านให้กิน
“ดีนะคะ เขารู้จักขอ ไม่ขโมย เดียวนี้กล้าเข้ามาเพราะไม่มีหมา” คุณยายเล่าไปยิ้มไปอย่างพออกพอใจ
แต่บ้านคุณยายว่างเว้นจากหมาไม่นานก็มีตัวใหม่ ส่วนมากแล้วมีคนยกให้ โดยที่คุณยายหรือคนอื่นในครอบครัวไม่ได้เสาะหา พอหมาตายไปทีไรคุณยายก็บอกว่า
“ไม่เลี้ยงอีกแล้วล่ะคุณ เลี้ยงทีไรก็ตายทุกที สงสารเขา ตายไปก็คิดถึง”
แต่ต่อจากนั้นไม่นานก็มีลูกหมาตัวใหม่มาเห่าบ๊อกๆตรงประตูรั้ว
มีอยู่ตัวหนึ่งที่น่าจดจำเป็นพิเศษ นั่นคือเจ้าแม็กกี้ หมาเพศผู้พันธุ์ผสม ขนฟูยาวสีน้ำตาล ตอนมาอยู่วันแรกอายุคงสักเดือนกว่าๆ
“คนเขาให้มาน่ะคุณ” คุณยายบอก “แม่หมาที่บ้านเพื่อนลูกชาย มีลูกหลายตัว เขาบอกให้ช่วยเอามาเลี้ยงหน่อย ฉันก็ว่าดีเหมือนกัน คนผ่านมากลางค่ำกลางคืนจะได้ช่วยเห่าบ้าง”
เจ้าตัวเล็กเห่าบ๊อกๆขณะที่คนเลี้ยงแมวเข้าไปใกล้ๆ ต้องทำความคุ้นเคยกันสักพักจึงยอมจับมือสวัสดี หนูอ๋อมหลานสาวคุณยายชอบเจ้าตัวนี้เป็นพิเศษ จับเจ้าแม็กกี้อาบน้ำอยู่เสมอ
“แม็กกี้มาอาบน้ำ” ตอนเย็นๆวันเสาร์อาทิตย์มักได้ยินหนูอ๋อมเรียกลูกหมา จากนั้นพักใหญ่ก็จะได้ยินเสียงเรียกอีก…“แม็กกี้ มากินข้าว”
หลังจากกลับถึงบ้านตอนมืด เมื่อถอยรถเข้าบ้านเรียบร้อย สามีหนุ่มชอบเดินไปทักทายเจ้าแม็กกี้ มันเห่าบ๊อกๆ กระดิกหาง ยื่นหัวผ่านช่องประตูเหล็กออกมาเลียมือแผลบๆ โดยมีหนูอ๋อมนั่งดูอยู่ใกล้ๆ
“วันนี้แม็กกี้กินข้าวกับอะไรหือ” คนเลี้ยงแมวถามคนเลี้ยงหมา “อ๋อมให้อะไรแมกกี้กิน”
“กินหมูปิ้ง” หนูอ๋อมตอบ “แม็กกี้ชอบกินหมูปิ้ง น้าชอบกินหมูปิ้งไหม”
“ชอบ น้าก็ชอบกิน แล้วหนูอ๋อมล่ะชอบไหม”
“ชอบค่ะ แล้วแมวน้าชอบกินหมูปิ้งไหม”
“ไม่ชอบครับ มันชอบกินปลาทู แมวชอบปลาทูมากกว่าหมูปิ้ง”
“แล้วแมวกลัวหมาไหม” หนูอ๋อมถามอีก พลางจับเจ้าแม็กกี้เอาไว้ มันพยายามจะมุดลอดช่องประตูเหล็กออกมาข้างนอก หนูอ๋อมเลยพูดเสียงดุ “อย่านะแม็กกี้ อย่าดื้อ ถ้าดื้อไม่ได้กินหมูปิ้งนะ”
“แมวมันก็ต้องกลัวหมา เพราะหมาตัวโตกว่า มันชอบไล่กัดแมว” คุณน้าตอบ พลางช่วยดันเจ้าแม็กกี้กลับเข้าข้างใน
“แล้วทำไมแมวน้าไม่กลัวแม็กกี้” หนูอ๋อมสงสัย “มันขู่ด้วยล่ะ”
เจอคำถามนี้คนเลี้ยงแมวก็อึ้งไปเหมือนกัน แต่ด้วยมันสมองที่ค่อนข้างจะมีไหวพริบอยู่บ้าง(อันนี้คิดเข้าข้างตัวเองหน่อยๆ) จึงพอจะคิดหาเหตุผลมาอธิบายให้คนช่างสงสัยฟัง
“ก็แม็กกี้มันยังไม่โต ตัวเท่าๆกัน แมวเลยยังไม่กลัว รอให้โตขึ้นกว่านี้ แมวไม่กล้าขู่มันหรอก มีแต่จะวิ่งหนี”
คนเลี้ยงแมวอธิบายด้วยความมั่นใจ
เมื่อหมาโตกว่าแมวกลับไม่เป็นไปอย่างที่หนู่อ๋อมได้ยินจากคุณน้า เพราะยิ่งตัวโตขึ้นเจ้าแม็กกี้ยิ่งเสียท่าแมวบ่อยๆ ส่วนบรรดาแมวทั้งหลายก็ไม่มีตัวไหนกลัวแม็กกี้อย่างที่ควรจะเป็น มิหนำซ้ำยังเป็นฝ่ายทำให้แม็กกี้วิ่งใส่เกียร์หมา
อาจเป็นเพราะโตมาท่ามกลางฝูงแมวหรืออย่างไรก็ไม่รู้ได้ เจ้าแม็กกี้จึงชอบเล่นกับแมว คล้ายมันคิดว่าตัวเองเป็นแมวตัวหนึ่ง หรืออาจเข้าใจว่าแมวที่เห็นเป็นหมาเหมือนกับมัน ฉะนั้นเมื่อเห็นแมวเดินผ่านมามันจะทำท่าดีใจเหมือนเจอเพื่อน วิ่งเข้าไปจะเล่นด้วย แมวขู่ก็ไม่สนใจ พอโดนแมวแมวตบก็ร้องเอ๋งๆเผ่นแน่บเข้าบ้าน พอหายเจ็บแล้วค่อยมาเล่นใหม่
“สงสัยมันจะแยกไม่ออก” คุณยายสันนิษฐาน “มันคงคิดว่าแมวเป็นพวกเดียวกับมัน”
โดยเฉพาะกับแม่อ้วนนั้นเจ้าแม็กกี้ชอบนัก ปกติแล้วแม่อ้วนเป็นแมวที่ไม่ค่อยสุงสิงกับแมวตัวอื่น ชอบเดินกินลมชมวิวอยู่ตามลำพัง พอเดินผ่านหน้าบ้าน ถ้าเจ้าแม็กกี้มองเห็นก็จะรี่เข้ามาหาทันที เหมือนกับมันดีใจที่เจอเพื่อนเก่า ทั้งเห่าทั้งกระดิกหาง แต่พอยื่นหน้าเข้าไปหาเท่านั้นแหละ แม่อ้วนขู่ฟ่อ ตบผลัวะทันที ผลก็คือแม็กกี้ร้องเอ๋งเสียงหลง
“อีกแล้วเจ้าแม็กกี้” เสียงคุณยายร้องดุเมื่อแม็กกี้เผ่นเข้าบ้าน “ไปให้เขาตบอีกแล้ว ทีหลังอย่าออกไป จำไว้”
แต่เจ้าแม็กกี้ไม่เข็ด พอเห็นแมวผ่านมาก็เล่นอีก ผลปรากฏว่าออกมาเหมือนเดิม แม็กกี้ขาดทุนยับ
มีอยู่ครั้งหนึ่งในตอนบ่ายแก่ๆของวันเสาร์ สามีหนุ่มกำลังกวาดใบไม้ริมทางเท้าหน้าบ้าน แม่อ้วนวิ่งควบเร็วจี๋มาจากทางก้นซอย คงโดนคนไล่หรือหลบหมาบ้านหลังที่อยู่ท้ายซอยก็เหลือจะเดา พอมาถึงหน้าบ้านเจ้าแม็กกี้ก็ส่งเสียงเห่าทักทาย กระโดดเข้าใส่ เพียงไม่กี่วินาทีทั้งหมาและแมวต่างส่งเสียงร้องแล้วเผ่นเข้าบ้านใครบ้านมัน
แม่อ้วนคงตกใจเพราะเพิ่งหนีเขามาหน้าตาตื่น จึงตบแม็กกี้เต็มแรง เป็นสัญชาตญาณในการป้องกันตัว เจ้าแม็กกี้ก็คงตกใจเหมือนกันที่โดนเข้าอย่างจัง คงกะจะออกมาทักทายตามประสาสมาชิกร่วมซอย แต่เพื่อนกลับเล่นตบจริงๆจึงต้องวิ่งกระเจิง
หนูอ๋อมพูดปลอบเจ้าแม็กกี้ที่ยังร้องเอ๋งๆ คุณยายพูดว่าแม็กกี้เอาอีกแล้ว ไม่เข็ดสักทีนะแก ส่วนแม่อ้วนเผ่นเข้าไปในบ้าน กบดานเงียบ
หมากับแมวคู่รักคู่แค้นประจำซอยยังทักทายกันแบบนี้ตลอดมา สามีคนเลี้ยงแมวได้รับคำถามจากหนูอ๋อมอยู่เรื่อยว่าทำไมหมาไม่สู้แมว แม็กกี้ตัวโตกว่าแมวแล้วทำไมต้องให้แมวตบอยู่อีก
“แม็กกี้มันคุ้นกับแมวมาตั้งแต่ตัวเล็กๆ มันเลยนึกว่าเป็นเพื่อน” คนถูกถามพยายามอธิบายแต่ไม่ง่ายนักที่จะให้เด็กอายุแค่นี้เข้าใจ “มันไม่กลัวแมวหรอก ถ้ากลัวมันไม่วิ่งเข้ามาหา นี่มันวิ่งเข้ามาทักทาย แต่แมวไม่ชอบ”
“แมวไม่ชอบ แล้วแมวไม่กลัวเหรอ ทำไมแมวไม่วิ่งหนี”
“เพราะมันรู้ว่าแม็กกี้ไม่ทำอะไรมัน มันจึงไม่วิ่งหนี”
“มันรู้ว่าแม็กกี้ไม่ทำอะไร ทำไมมันตบแม็กกี้”
“น้าก็ไม่รู้เหมือนกันนะ” พอเจอคำถามชนิดประโยคต่อประโยคก็งงจนตอบไม่ทันไปเหมือนกัน ต้องติดค้างเอาไว้ก่อน “รอให้น้าคุยกับแมวพวกนี้ก่อนนะ แล้วจะบอก ถ้าน้าลืมหนูอ๋อมค่อยถามอีกที”
แต่แล้วหนูอ๋อมก็ไม่ได้ถามเรื่องนี้อีก เพราะเช้าวันหนึ่งแม็กกี้ออกไปวิ่งเล่นที่ถนนใหญ่กลางหมู่บ้าน มอร์เตอร์ไซคันหนึ่งห้อมาด้วยความเร็วสูงชนเข้าอย่างจัง ไม่มีเสียงร้องสักแอะ เจ้าแม็กกี้ไม่ได้ตายคาที่ แต่กระเสือกกระสนมาตายที่หน้าบ้าน เลือดไหลจากปากและจมูกเป็นทาง
“คงไม่เลี้ยงอีกแล้วล่ะคุณ” คุณยายบอกเสียงเศร้าๆหลังจากแม็กกี้ตาย “คราวนี้ไม่เลี้ยงจริงๆ กลัวจะเป็นอย่างเจ้าแม็กกี้อีก”
จากนั้นเป็นต้นมา แม่อ้วนและแมวตัวอื่นๆก็เดินเล่นในซอยอย่างสบายอารมณ์ ไม่ต้องพะวงว่าจะมีหมาวิ่งออกมาเล่นด้วย
เสียงแมวขู่ฟ่อๆและเสียงหมาร้องเอ๋งๆ จึงเงียบหายไปจากซอย.
เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน
Tags: นวนิยายแมว, บ้านของแมว, สัตว์เลี้ยง, เลี้ยงแมว, แมว, โกศล อนุสิม
