10 November 2008บ้านของแมว : คำนำจากผู้เขียน

ผมเขียนเรื่องนี้เมื่อปี 2539 เพราะเลี้ยงแมวด้วยความบังเอิญมาได้ปีเศษแล้วได้พบว่า แมวเป็นสัตว์เลี้ยงที่น่ารักที่สุดในโลก

ค่อยๆเขียนไป เลี้ยงแมวไป ด้วยความสุข เขียนแล้วให้เมียอ่าน เมียบอกว่าสนุกใช้ได้ จึงมีกำลังใจ เขียนไปเรื่อยๆตามแต่อารมณ์และความรู้สึก บวกความขยัน ซึ่งอย่างหลังไม่ค่อยจะมีเท่าใดนัก

แล้วจู่ๆผมก็หยุดเขียนเมื่อปี 2540 ไม่ใช่ช็อคเพราะค่าเงินบาทลดลงจมโคลน หรือตกใจเพราะเศรษฐกิจดิ่งเหว เป็นโรคต้มยำกุ้ง

แต่หยุดเขียนเพราะได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ คุณป้าหยอม เขียนโดย มโนรี

คุณป้าหยอมเป็นเรื่องราวของสัตว์เลี้ยงที่น่ารักที่สุดในโลก คนเขียนก็เขียนได้ดีที่สุด อ่านแล้วรู้สึกว่าเรื่องที่ผมเขียนเป็นเรื่องของเด็กหัดเขียนไปเลย

แต่พอตั้งสติได้จึงค่อยๆเขียนต่อจนได้เท่าที่เห็นนี้ ถึงแม้จะดีไม่เท่าเรื่องที่คนอื่นเขียน ผมก็ดีใจครับ

ดีใจที่ได้อ่านหนังสือดีๆเกี่ยวกับแมว ดีใจที่ได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับแมว สัตว์เลี้ยงที่ใกล้ชิดมนุษย์มากเป็นอันดับสองรองจากหมา ซึ่งนอกจากจะน่ารักแล้วยังเป็นสัตว์ที่สง่างามอีกด้วย

เป็นชีวิตเล็กๆอีกชีวิตหนึ่งที่งดงาม

โกศล อนุสิม

หมายเหตุเล็กๆ

๑.หนังสือเรื่องนี้ ตีพิมพ์แล้วเมื่อประมาณปี 2543-2544 (ผมจำไม่ได้แน่ชัด หนังสือก็ไม่มีแล้ว) และนำมาลงเผยแพร่ในเว็บไซต์ catandkittenstory.com เมื่อปี 2550 ด้วยฉบับขัดเกลาใหม่ ส่วนที่เผยแพร่ในครั้งนี้ ยึดตามฉบับที่ลงในเว็บ

๒.ใครที่รักแมวโปรดหาหนังสือ “คุณป้าหยอม” มาอ่านให้ได้ เป็นเรื่องคนกับแมวที่ดีที่สุดในรอบหลายๆปี.

เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน

• บ้านของแมว ๙ : แย่งชิง (0)
• บ้านของแมว ๘ : ผจญภัย (0)
• บ้านของแมว ๗: เป็นหมันซะแล้ว (0)
• บ้านของแมว ๖ : เสรีภาพของแมว (0)
• บ้านของแมว ๕ : ยุทธการยึดเมือง! (2)

Tags: นวนิยายแมว, บ้านของแมว, สัตว์เลี้ยง, เลี้ยงแมว, แมว, โกศล อนุสิม