27 May 2009บันทึกถอยหลังถึงแม่อ้วนลูกป๋า (จบ) : ขอเชิญโมทนาบุญและขอขอบคุณ

เมื่อคืนนี้ ป๋าห่อร่างพี่อ้วน เหลือไว้แต่หน้า พี่อ้วนเหมือนแมวนอนหลับ น้องน้ำหวานอุ้มพี่อ้วนเข้าไปนอนในห้องแม่ด้วย เหมือนตอนที่น้องอยู่ในท้องแม่ พี่อ้วนก็นอนบนเตียงกับแม่และป๋า แต่เมื่อคืน พี่อ้วนนอนในที่นอนของพี่อ้วนที่พื้นตรงปลายเตียง ป๋านอนที่พื้นข้างๆเตียง เป็นคืนสุดท้ายที่เรานอนในห้องเดียวกันทั้งครอบครัว
วันนี้ ป๋า มามี้ น้องน้ำหวาน ฝังพี่อ้วนตอนเช้าที่ตรงที่เคยเป็นโคนต้นมะม่วง ซึ่งเป็นที่ที่พี่อ้วนเข้ามานอนรอป๋ากับมามี้เป็นวันแรกเมื่อ 14 ปีที่แล้ว ป๋าโค่นต้นมะม่วงเมื่อหลายปีก่อน ตอมะม่วงผุไปหมดแล้ว พี่อ้วนนอนอยู่ตรงนั้นเหมือน 14 ปีก่อน เพียงแต่ครั้งนี้ นอนอยู่ในผืนดินตลอดไป
น้องน้ำหวานอุ้มพี่อ้วนออกจากบ้าน ก่อนวางพี่อ้วนลงหลุม น้องน้ำหวานหอมพี่อ้วนเป็นครั้งสุดท้าย น้ำตาไหล…
มา มี้พุดเปรยๆว่า ไม่มีพี่อ้วนบ้านมันอ้างว้าง เงียบเหงา น้องน้ำหวานบอกว่า ไม่อยากให้พี่อ้วนจากไปเลย อยากให้พี่อ้วนอยู่ด้วย ป๋าบอกว่า ตราบใดที่น้ำหวานไม่ลืมพี่อ้วน พี่อ้วนก็ยังอยู่กับน้ำหวาน
ตอน เที่ยงป๋า มามี้ น้องน้ำหวานไปทำบุญสังฆทานที่วัดบึงทองหลาง เป็นวัดที่ไปทำบุญประจำ เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้พี่อ้วน ขอให้พี่อ้วนโมทนาบุญ…
ขอนำบุญมาฝากทุกท่านที่เว็บไซต์ KC นี้ด้วย ขอเชิญอนุโมทนาร่วมกัน
ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน ร่วมรับรู้ และให้กำลังใจแก่พี่อ้วน ป๋า มามี้ และน้องน้ำหวาน ขอขอบพระคุณในน้ำใจของท่านทุกๆคน
ขอจบบันทึกถอยหลังถึงแม่อ้วนลูกป๋าเพียงเท่านี้ ขอให้ทุกท่านและแมวของท่านมีความสุขและแข็งแรงโดยทั่วกัน
สวัสดี.
ยกมาจาก http://www.catandkittenstory.com/board.asp?id=7458
เรื่องอื่นๆในหมวดเดียวกัน
Tags: คนกับแมว, แมว, แมวป่วยตาย







โกศล อนุสิม
16 June 2009, 5:28 pm
วันนี้มาอ่านอีกครั้ง
ป๋ายังคิดถึงอ้วนทุกวัน
น้องน้ำหวานก็ยังบ่นถึงพี่อ้วนทุกวัน
มามี้ไม่พูด แต่จริงๆแล้วคิดถึงอ้วนเหมือนกัน