27 May 2009บันทึกถอยหลังถึงแม่อ้วนลูกป๋า (3) เวลาจากพราก
ในที่สุดกาลเวลาจากพรากก็มาถึง…
วันนี้ตอนบ่ายโมง ป๋าพาน้องน้ำหวานไปเรียนพิเศษ กลับมาตอนสามโมงกว่าๆ พี่อ้วนนอนอยู่ในห้องนอนน้องน้ำหวาน ซึ่งพี่อ้วนเคยนอนกับน้อง แต่ตอนนี้น้องไปนอนที่ห้องกับแม่ ห้องน้ำหวานเลยเป็นห้องคอมพิวเตอร์ พี่อ้วนก็จะเลือกนอนได้ทุกมุมทั่วบ้าน
แต่วันนี้ พี่อ้วนเข้ามานอนรอที่ห้อง ป๋ากับน้ำหวานมาถึงก็มาทักพี่อ้วน เป็นอย่างไรบ้าง พี่อ้วนเงยหน้าขึ้นมามองแล้วก็นอนลงตามเดิม ใช้หางตีกับพื้นเบาๆ เป็นสัญญาณบอกว่า รู้แล้วว่าป๋ากับน้องมา
มามี้ กำลังทำกับข้าว น้องน้ำหวานดูทีวี ป๋าเปิดคอมพิวเตอร์ทำงาน สักพักหนึ่งพี่อ้วนก็ลุกขึ้นเดินมาหมอบอยู่ใกล้ๆ ป๋าลงไปลูบหลัง อ้วนเริ่มสะอึก ป่าอุ้มแล้วกอดไว้ อ้วนสะอึกถี่ๆ ดิ้นเพราะหายใจไม่ออก อ้าปากพยายามหายใจ
ป๋ารู้ว่าอ้วนจะไปแล้ว ป๋าจึงพูดกับอ้วนว่า ให้อ้วนไปดี ไปสวรรค์ ฟังป๋านะอ้วน ป๋าอาราธนาพระ สวดมนต์ให้อ้วนฟัง ป๋ารู้ว่าอ้วนฟังรู้เรื่อง เพราะแต่ไหนแต่ไรมาอ้วนชอบฟังป๋าสวดมนต์ เมื่อคืนนี้ป่าก้สวดมนต์ให้อ้วนฟัง อ้วนก้ตั้งใจฟังจนจบ
น้องน้ำหวาน เข้ามาตอนพ่อกำลังสวดมนต์ให้พี่อ้วนฟัง เห็นพี่อ้วนสะอึกและดิ้น น้องน้ำหวานร้องไห้ พูดว่า ทำไมพี่อ้วนไม่อยู่จนน้ำหวานเข้า ม.1 ทำไมพี่อ้วนต้องตอนนี้ไปด้วย
พี่อ้วนของน้ำหวานสะอึกและดิ้นอยู่ ประมาณสองสามนาทีก็สงบลง ป๋ายังสวดมนต์ให้พี่อ้วนฟัง บอกให้พี่อ้วนฟังเสียงสวดมนต์ และทำตามที่ป๋าบอก ป๋าอุทิศส่วนกุศลที่ทำมาตั้งแต่ต้นจนปัจจุบันให้อ้วน ขอให้อ้วนอนุโมทนา ขอให้ได้รับความสุข ณ กาลบัดนี้ แล้วบอกให้น้องอุทิศด้วย บอกว่าให้อ้วนไปสุคติ จะไปสวรรค์ชั้นใดก็ไปชั้นนั้น เพราะป๋าเชื่อว่า อ้วนอนุโมทนาบุญที่พ่อกับน้องอุทิศให้ เป็นนางฟ้าไปแล้ว แล้วป๋าจึงสวดมนต์บทแผ่เมตตาให้เทวดาทั้งหลาย…เมตตัญจะ สัพพะโลกัสมิงมานะสัมภาวะเย….และอุทิศส่วนกุศลให้อ้วนอีกครั้งหนึ่ง
มา มี้ทำกับข้างเสร็จก็มาตามป๋ากับน้องไปกินข้าว พอดีมาพบว่าอ้วนจากไปแล้ว มามี้อุทิศส่วนกุศลให้อ้วนอีก ป๋า มามี้ น้องหวาน ทำบุญเสมอ ทั้งสังฆทานและบุญอื่นๆ อ้วนจึงได้รับผลบุญนั้นด้วยอย่างแน่นอน
น้อง หวานร้องไห้ อยู่นาน เอาพี่อ้วนไปอุ้มอยู่นาน พ่อเห็นมามี้ตาแดง สักพักป๋าเห็นมามี้น้ำตาไหล มามี้นั้นเลี้ยงอ้วนมาตั้งแต่ตัวเล็กๆ ชงนมใส่ขวดแล้วป้อนจนอ้วนอิ่ม นั่นก็ 14 ปีมาแล้ว
14 ที่มีความสุข แต่ตอนนี้เศร้า เป็นเวลาแห่งการจากพรากตามกฎของธรรมชาติ ไม่มีใครหนีพ้นไม่ว่าคนหรือสัตว์ เวลาใดเวลาหนึ่งข้างหน้า ป๋า มามี้ น้องหวาน ก็จะตามพี่อ้วนไป จะช้าหรือเร็วเท่านั้น
ป๋า มามี้ น้องน้ำหวาน มีความสุขที่อ้วนมาอยู่ด้วย ขอบคุณที่อ้วนมาอยู่กับพวกเรา มาเป็นครอบครัว แม้จะเป็นแมว แต่ก็เป็นเหมือนคนๆหนึ่งอยู่ร่วมในครอบครัวเดียวกัน
ขอบคุณเพื่อนพ้องน้องพี่ที่ KC แห่งนี้ที่ให้กำลังใจป๋า มามี้ น้ำหวานและพี่อ้วน ขอบคุณจริงๆ.
ยกมาจาก http://www.catandkittenstory.com/board.asp?id=7440
